Zonder mantelzorgondersteuning gaat het mis..

Het artikel ‘Amsterdam gaat bezuinigen op mantelzorg’ in het Parool heeft behoorlijk wat onrust teweeg gebracht. Zorgorganisaties zijn boos en politieke partijen willen de besparing terugdraaien. Als hoogleraren en onderzoekers vinden Alice de Boer, Mirjam de Klerk en Marjolein Broese van Groenou het van belang om inzichten aan te leveren over wat wel en niet werkt in mantelzorg, zodat de politieke besluitvormers geïnformeerd zijn.

Uit onderzoeken van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) en de Vrije Universiteit (VU) blijkt dat de zorg voor zieke naasten een complexe zaak is. Burgers met gezondheidsproblemen worden geacht langer zelfstandig te blijven wonen en voor hulp in eerste instantie te putten uit hun sociale netwerk. De verwachting is dat – door demografische veranderingen – het steeds moeilijker zal zijn om iemand daarvoor te vinden.

Onderzoek van het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) en het SCP heeft onlangs aangetoond dat er op dit moment vijftien mensen beschikbaar zijn voor het geven van mantelzorg aan één hoogbejaarde. Voor 2040 wordt voorspeld dat dit aantal zal dalen naar zes poten­tiële mantelzorgers op elke hoogbejaarde.

Min of meer tegelijkertijd hebben we te maken met personeelstekorten in de professionele (thuis)zorg. Deze beroepskrachten kunnen dus maar beperkt tegemoetkomen aan de verzorgingsproblemen van personen in een kwetsbare positie. In Amsterdam, en ook elders in Nederland, is mantelzorgondersteuning dus van cruciaal belang.

lees verder op Parool.nl