Mantelzorg – niet mijn zorg!
Waar wringt op dit moment bij jou de schoen in je mantelzorgrol? Waardoor ervaar je de rol als zwaar?
Ik schreef het al eens eerder ergens. Het woord mantelzorg kun je op twee manieren invullen. De rol die je als mantelzorger vervult door zorg te verlenen aan je zorgvrager. Of de zorgen die je je als mantelzorger maakt over je zorgvrager.
De laatste invulling van het woord is al een tijdje niet meer mijn stukje. Je zorgen maken, is de verkeerde kant op fantaseren en kost enorm veel energie. Het levert bovendien, behalve de hiervoor genoemde twee zaken, weinig op.
Ik kan dat stukje naast me neerleggen omdat ik mezelf als mantelzorger voorop blijf zetten. Mezelf persoonlijk blijf ontwikkelen. Als ik vastloop, dan ga ik kijken wie of wat mij op persoonlijk vlak verder kan helpen. Ik confronteer mezelf met mezelf en kijk bewust in de spiegel die me voorgehouden wordt. Ik steek energie in mezelf om uit het vastgelopen stukje te komen.
Daardoor weet ik waar het in een mensenleven daadwerkelijk om gaat. Waar mijn grenzen liggen. Die ik consequent toepas. Wat ik bij mijn zorgvrager en de externe verzorgers mag laten. Wat ik ook consequent toepas.
Dit alles maakt dat ik de rol vervul zoals hij bij mij past en ik hem aankan.
De snelle veranderingen die bij mijn vader met de ziekte dementie merkbaar zijn (die steeds om aanpassing van alle betrokkenen vragen) en het met enige regelmaat zorg verlenen, bepalen niet mijn leven. Ze zijn slechts onderdeel van mijn leven. Een onderdeel dat er mag zijn. Net als al het andere dat mijn leven vorm geeft. De dingen die mij de ruimte geven mezelf te zijn en tijd te hebben voor mezelf. Zelf een eigen leven te behouden ondanks deze rol.
Je heb altijd de keuze of je de rol van mantelzorger jouw leven laat bepalen of dat je hem onderdeel van je leven laat zijn. De laatste keuze levert je iets heel anders op dan de eerste. Meer energie voor jezelf. Meer tijd voor jezelf. Meer oog voor jezelf.
Wanneer je er bewust voor kiest jezelf persoonlijk te blijven ontwikkelen, dan levert dat je als winst op dat je je rol gemakkelijker vervult en vol kunt houden.
Doe ik met dit alles mijn zorgvrager niet tekort? Nee! Je zorgt pas goed voor je zorgvrager als je ook goed voor jezelf zorgt.
Comments (0)