Het verhaal van mijn ouders deel 7

Uit het dagboek van Ramona, 16 juni 2015

Ik kreeg gisteren mail van boven buren van mijn ouders die op vakantie zijn , met de vraag hoe het e.e.a. ging. De buurvrouw schrijft onder andere:

Als ik je verhaal lees, dan kan ik allereerst maar een ding doen en dat is je van hier heel veel sterkte wensen!
Mens wat een drama…..
Met één ouder zoiets ervaren is al erg, maar dan met twee tegelijk, vreselijk voor jou!
En voor hen ook natuurlijk! Tja dan kom ik bij hen!
De agressie (onmacht)van je Pa was ons al bekend van enige maanden vóórdat ze uit huis werden geplaatst. Je moeder had toen opeens een flink blauw oog. Toen ik haar er op de hal naar vroeg was haar reactie, ontkenning, maar grote angst dat je vader zou merken dat we samen spraken. Ze kloof haar nagels van de zenuwen. Ze was sterk vermagerd en trilde als een espenblad. Voor mij was het dus duidelijk, dat ze zich geneerde. Ik kon echter toen niets doen, want we hadden met niemand van jullie contact. Ik vertel je dit, zodat je weet dat dit voor beiden echt de beste oplossing is én omdat ik ook de andere kant van het verhaal begrijp …..(ik herken t van mijn eigen vader, zelfde generatie en aandoening) Je vader was/ is handelt uit onmacht. Hij wil de controle houden, uit angst anders zichzelf kwijt te raken. Maar ja daarom niet minder erg voor iedereen. Jullie hebben er wijs aan gedaan hen in O&O te plaatsen. Ze houden van t groen en zullen met een paar weekjes zeker gewend zijn.