Dank je wel, vriendinnetje – door miMakker Sophie

Gerja Visscher werkt al bijna 20 jaar met mensen met dementie. Vanaf het moment dat ze deze mensen leert kennen, sluit ze ze in haar hart. In 2010 kreeg Gerja de kans om, na een opleiding bij Stichting miMakkus, als miMakker Sophie aan het werk te gaan. Omdat er zoveel moois gebeurt en de contacten zo anders zijn dan de ervaringen die ze als Gerja heeft, is ze haar ervaringen gaan opschrijven.
Mevrouw Degen pakt miMakker Sophie zachtjes in haar zij. “Wil je even m’n rollator pakken?” vraagt ze vriendelijk. Met een beetje gehannes en gestuntel lukt het Sophie om bij de rollator van mevrouw te komen. Bijna gaat het mis, maar dan toch loopt mevrouw er met een grote glimlach mee de gang op. “Dank je wel, vriendinnetje.” hoort Sophie haar nog net zeggen.
Na ruim een half uur treffen de twee elkaar weer, dit maal op de gang. Vanaf een afstand begint mevrouw Degen al te vertellen. “Weet je dat je me wat geleerd hebt?” vraagt ze met een blij gezicht. Sophie die denkt het niet goed gehoord te hebben, komt wat dichter naar mevrouw toe. Mevrouw herhaalt het nogmaals, “Weet je dat je me wat geleerd hebt?” Sophie schudt haar hoofd en neemt vol verwachting plaats in de stoel naast die van mevrouw. En voordat Sophie kan reageren, vertelt mevrouw verder. “Je hebt me geleerd om mensen weer aan het lachen te maken. Er zijn hier veel mensen die verdriet hebben, weet je. Maar dat hoef ik jou niet te vertellen. Ik vertel ze dan over jou en ik zeg dan dat ik een vriendinnetje heb, met een rode neus en mooie oorbellen en dan worden ze weer blij.”
Sophie is er stil van. “Het is echt zo hoor,” benadrukt mevrouw nog eens wanneer ze het verbaasde gezicht van Sophie ziet. Met een blij gezicht staat mevrouw op, pakt nu zelf haar rollator en vervolgt haar wandeling.
Herstellen
Zo makkelijk als mevrouw haar weg weer vervolgt, zo gemakkelijk gaat Sophie niet verder. Ze moet, net als ik, Gerja, even een paar keer slikken. De uitspraken van mevrouw Degen ontroeren me. Dank je wel, vriendinnetje.
Gerja Visscher werkt al bijna 20 jaar met mensen met dementie. Vanaf het moment dat ze deze mensen leert kennen, sluit ze ze in haar hart. In 2010 kreeg Gerja de kans om, na een opleiding bij Stichting miMakkus, als miMakker Sophie aan het werk te gaan. Omdat er zoveel moois gebeurt en de contacten zo anders zijn dan de ervaringen die ze als Gerja heeft, is ze haar ervaringen gaan opschrijven.

Comments (0)