
Confronterend
Zojuist belde iemand van de CIZ mij. De aanvraag en de aangeleverde stukken zijn zo duidelijk dat de indicatie is afgegeven. Geen gesprek(ken) geen gedoe, geen bezwaar. Helemaal niets.
Ik heb eerst een potje zitten janken, en nu de wachtlijst voor de zorginstelling Nieuw Unicum bestormen..
Maar het is ook confronterend..
Zojuist heb ik ook de psycholoog van het fact team telefonisch gesproken. Naar aanleiding van de goedkeuring WLZ indicatie is er afgesproken meteen door te pakken. Vandaag is er een poging gedaan om mijn vrouw alvast op de wachtlijst voor logeerzorg te zetten bij Nieuw Unicum. Tot oktober is er geen plekje meer mogelijk, maar ik had voorgesteld om vanaf oktober wel al aan te melden en te informeren of mijn vrouw als reserve geplaatst kan worden op de wachtlijst logeerzorg. Aangezien er niemand welke verantwoordelijk is hiervoor bereikbaar was bij Nieuw Unicum is er een mail gestuurd. Ook is er melding gedaan van de goedkeuring WLZ indicatie en het verzoek mijn vrouw op de wachtlijst voor een woonplek te plaatsen.
Op het moment gaat het rustig met mijn vrouw. Weliswaar met ontzettend veel slapen/ in bed liggen. Afgelopen vrijdag had ik voor mijzelf weer een therapie. Dat was wel een van de zwaardere sessies. Komt zeker ook door het feit dat het punt waar mijn vrouw en ik naar toe aan het werken zijn dichter bij komt. Het is zeker niet een punt waar ik trots op ben, maar ik bemerk ook dagelijks dat het zo niet verder kan. Afgelopen vrijdag heeft mijn vrouw wederom de dagopvang afgezegd. Het lukt haar op het moment echt niet, maar ik zag mijn vrije middag weer in rook opgaan.
Comments (0)