Bezoek – gedicht door Carlo van der Vegt

Opstaan ,wassen en ontbijten …
Een vast patroon van dag tot dag…..
Het is routine in het tehuis .
Van nu af aan : Je nieuwe thuis .
Een ongeschreven regel :
Het ene moet , het andere mag .

Wat de bewoners verder doen ,
is min of meer hun eigen keus .
De een gaat zitten wachten op het verstrijken van de tijd ,
De ander is nog wel sociaal en zoekt de gezelligheid .

Misschien een potje dammen of een kaartje leggen.
Of met z’n vieren bij elkaar , ieder met z’n eigen boek .
Dus wel gemoedelijk aan één tafel , ergens in de verre hoek ,
maar zonder iets te zeggen .

In de tuin , nu ook sinds kort ,
voor de nog “sportievelingen”,
vroeger ooit als jongelingen ,
met een heel goed balgevoel …. ,
lekker in de buitenlucht, voor een wedstrijd Jeu de Boules.

Veel mogelijkheden dus om de verveling te verdrijven .
Iedereen zal het beamen :Dat moet dan ook zo blijven !
Maar naast die leuke spelletjes en dat mooie boek ,
mag één ding nooit worden vergeten en dat is :Bezoek !

Een blijk van interesse , de aandacht voor elkaar ,
dat makkelijk te maken , menselijke gebaar :
Het is elke keer een hoogtepunt voor zowel hem als haar !
Het geeft je het gevoel dat elk van ons , jong en oud herkent :
Dat je , ook al ben je niet meer thuis … niet vergeten bent !