Waar zijn onze signalen gebleven?

De laatste weken lezen we steeds meer berichten over organisaties die de noodklok hebben geluid over de negatieve effecten van de maatregelen rond Corona. Ook Mantelzorgelijk heeft steeds aan de bel getrokken. Vanuit onze achterban en via de hulplijnen ontvingen wij veel signalen. We konden dat niet zonder slag of stoot voorbij laten gaan. Wij zijn niet voor niets het grootste online expertisecentrum. Daarnaast zijn wij inmiddels ook  belangenbehartiger van de grootste groep mantelzorgers in Nederland. Maar waar zijn onze signalen gebleven?

Samenwerking

Om de stem van de mantelzorgers goed te laten horen, zijn wij bij aanvang van de lockdown een samenwerking met het ministerie van VWS aangegaan om al onze signalen te bundelen en de minister te voorzien van zoveel mogelijk input over en van mantelzorgers tijdens de Coronacrisis. Voor ons werd namelijk al vanaf de eerste week van de lockdown van instellingen duidelijk dat de hele situatie voor bewoners en hun familieleden inhumaan was. Daarnaast constateerden we al heel snel dat het ontbreken van beschermende middelen en het ontoereikende testbeleid zorgden voor schijnveiligheid in de instellingen en in de thuiszorg.

Signalenlijsten

Iedere week informeerden we het ministerie VWS en de Inspectie Gezondheidzorg en Jeugd schriftelijk middels storytelling over de signalen die wij ontvingen. We hoorden onze signalen via laatstgenoemde instantie letterlijk terug in de technische briefings voor de Tweede Kamer. Schrijnende verhalen en kritische opinieblogs mochten niet echt baten.  Als wij onze wekelijkse signalenlijsten aan het ministerie van VWS teruglezen, komt duidelijk naar voren dat de grootste frustratie van mantelzorgers was dat zij en hun naasten te lang in het ongewisse werden gelaten. Met name over de duur van de genomen maatregelen. Dat de bezoekverboden te rigoureus en eenzijdig waren. Maar ook het ongeloof dat verpleging en vrijwilligers wel in en uit mochten lopen en de mantelzorgers op afstand moesten blijven.

Communicatie

De communicatie vanuit de instellingen en organisaties was in 80% van de gevallen ronduit slecht. En waar mantelzorgers voor de lockdown een wezenlijk onderdeel waren van de zorg voor hun dierbaren (zorgdriehoek), werden zij nu vaak gezien als opdringerige buitenstaanders.  Als zij bijvoorbeeld aan de leiding hun zorgen uiten over het feit dat verzorgenden zonder beschermende middelen moesten werken. Dat zij niet begrepen waarom zij – als familieleden – dan niet op bezoek mochten komen. Als zij aan de bel trokken werd de toon veelal scherper en stopte de dialoog. Daarnaast werden mantelzorgers in de thuissituatie vaak volledig aan hun lot overgelaten.

Sluier van geheimzinnigheid

De ontvangen signalen werden gaandeweg de lockdown steeds verdrietiger en heftiger. Veel lotgenoten moesten op een afschuwelijke en inhumane manier afscheid nemen van hun dierbaren. Ingepakt en onherkenbaar. Vaak in de aller-, allerlaatste stervensfase en soms ook nog maar nét op tijd. Zeer ongewenst was ook de sluier van geheimzinnigheid rondom overleden medebewoners van hun dierbaren. Zonder het van elkaar te weten, moesten familieleden van bewoners van woongroepen vaak bijna gelijktijdig afscheid nemen van hun dierbaren. Pas na ontvangst van de rouwkaarten werd duidelijk dat zij dezelfde traumatische gebeurtenis hadden ervaren. Navraag bij de verzorgenden leverden vaak het antwoord op: ‘Daar mag ik me niet over uitlaten, dit is privacygevoelig.’ En dat terwijl soms jarenlang lief en leed tussen families werd gedeeld. Waarom niet open en transparant? Waarom dan die sluier van geheimzinnigheid?

Dit mag nooit meer gebeuren!

Nu de besmettingen weer toenemen en in een aantal instellingen de bezoekregeling alweer is aangescherpt, roepen wij weer op om gericht maatwerk te voeren. Onze signalenlijsten geven namelijk veel inzicht in het negatieve effect van de eerdere maatregelen. Laat onze input een duidelijke les zijn voor toekomstige keuzes. We hebben niet voor niets de noodklok geluid. Waar en hoe het precies fout ging komt hopelijk ooit nog aan het licht als er een onderzoek gedaan wordt. Wat de uitkomst daarvan ook zal zijn, een ding moge duidelijk zijn… Dit mag wat ons betreft dus nooit meer gebeuren!

Avatar foto

Margreet van der Voort en Marjolijn Bruurs zitten niet alleen met elkaar in het bestuur van Mantelzorgelijk maar zij delen ook heel veel dezelfde ideeën over alles wat te maken heeft met ouderen- en mantelzorg. Als zij in de media iets tegenkomen dat hen verheugt, verbaast of shockeert gaan ze samen op onderzoek uit. De één stapt op de bron af, de ander doet het inhoudelijk speurwerk en dan.... komen er dit soort columns uit. Vanaf nu zul je meer van dit schrijversduo tegenkomen op Mantelzorgelijk.nl

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top