skip to Main Content
Die Lockdown In Zorginstellingen? Het Is Nu Echt Welletjes!

Die lockdown in zorginstellingen? Het is nu echt welletjes!

In een eerder blog over de lockdown van verpleeghuizen heb ik me heel kritisch uitgelaten. En nu na bijna 3 maanden? Ik blijf erbij. Het blijft schijnveilig en inhumaan. Het is nu echt welletjes!
Wie bedenkt nou om bewoners zomaar eenzaam op te sluiten, afgesneden van alles wat hen lief is, in huizen waar het personeel moest doorwerken zonder de nodige beschermende middelen? Ik kan er nog steeds niet over uit en baal. Want ook verpleeghuizen zagen half maart al wat er op hen afkwam en vreesden voor de gezondheid van medewerkers en bewoners. Zij vroegen om testen en beschermingsmiddelen, maar kregen die niet. Waarom stonden ouderen achteraan, terwijl alle beperkende maatregelen er juist op gericht zijn hen te beschermen?

Bescherming is doorgeslagen in beschadiging

Dat de maatregel schijnveilig bleek is inmiddels dus wel duidelijk geworden. Wat ingezet werd ter bescherming is doorgeslagen in beschadiging. Alleen al in de verpleeghuizen was er een forse toename van doden en besmettingen door Corona.Inmiddels zijn er eindelijk  versoepelingen in de bezoekregelingen aangekondigd. Maar werd het met de versoepelingen van bezoekersregelingen humaner? Helaas nog lang niet overal. Het is nu echt wel welletjes!

Het nieuwe normaal?

Veel mantelzorgers plaatsten de afgelopen weken berichten met filmpjes en foto’s op sociale media. Vooral opnames van de contactmogelijkheden via beeldbellen, achter plexiglas, glazen bezoekerskarren, gescheiden door grote ijzeren hekken of in tuinen met beschermende middelen op. Soms hartverwarmend, maar sommigen ook zo ontzettend schrijnend. Is dit dan het nieuwe normaal van bezoek in zorginstellingen? Zijn dit dan al die zogenaamde versoepelingen? Nog steeds ver van elkaar verwijdert. Het is misschien nog wel moeilijker omdat er op deze manieren geen echt contact mogelijk is. Willen we dit? Waar is de menselijk maat als het op ouderenzorg en gehandicaptenzorg aankomt? Wat vinden we er eigenlijk zelf van?

Is er overleg geweest met de bewoners en hun mantelzorgers?

Neem al die discussies in praatprogramma’s de afgelopen weken met daarin virologen, ouderenartsen, verpleegkundigen, politici en belangenorganisaties die er hun ideeën over mochten spuien. Iedereen vond er het zijne of hare van. Maar is er eigenlijk ooit om de mening van de bewoners gevraagd? Echt niet iedere bewoner in een verpleeg- of verzorgingshuis heeft een vergevorderde dementie. Er zijn ook ouderen en jongeren die hierin heel bewust een eigen keuze kunnen maken. En die bewoners vinden iets van deze inhumane maatregel. Afgelopen weekend zagen we het filmpje van de vader van Sandra van Steen. Sandra’s vader – bewoner van een verpleeghuis – vond er ook wat van.  Hij voelt zich een gevangene, zegt hij zelf in het filmpje. Hoe verdrietig is dat? Voor veel bewoners in zorginstellingen is de grens nu echt bereikt en is het nu wel welletjes!

Dit is geen versoepeling!

Nog steeds ontvangen wij via de hulplijnen en mail vele signalen dat er weinig of geen verandering is in de bezoekersregelingen, ondanks de handreiking die gemaakt werd door een grote groep belangenorganisaties. In die handreiking is duidelijk een hoofdstukje bewoner opgenomen:

  • De bewoner heeft zelfstandig de keuze gemaakt of hij bezoek wenst te ontvangen. Dit is vastgelegd in het zorgleefplan van de bewoner. De contactpersoon is hier schriftelijk van op de hoogte gesteld.
  • Indien mogelijk ontvangt hij het bezoek op de eigen kamer en blijft men hier gedurende het bezoek ook. Indien de bewoner geen eigen kamer heeft, blijven de bewoner en het bezoek tijdens het bezoek in de daartoe bestemde ruimte.

Hoe komt het dan dat sommige bewoners nog steeds geen bezoek mogen ontvangen? Of dat zij nog steeds totaal afgeschermd achter glas, amper verstaanbaar en totaal ontredderd door hun familieleden worden gefilmd en gefotografeerd? En waarom zitten er overal tijdslimieten aan gebonden? Wat is er aan de hand? Is dit de macht of de angst van de bestuurders? Dit is namelijk geen versoepeling. Deze faciliteiten bestonden al en werden in een groot aantal huizen halverwege de lockdown al toegestaan.

 Belangenbehartigers

Waar waren de belangenbehartigers eigenlijk aan het begin van de lockdown? Toen wij van Mantelzorgelijk al riepen dat de lockdown niet intelligent en humaan was? Ja nu, na aankondiging van de versoepeling vinden zij er gelukkig ook iets van. Maar waarom wordt de maatregel die is ingesteld om onze dierbaren te beschermen zo lang en rigoureus doorgevoerd? Men kon van meet af aan toch bedenken dat deze hele lange lockdown op een ramp zou uitlopen? Dat het een maatregel was die tegen alle rechten van de mens indruist? Die onmenselijk is en elke kwaliteit van leven doet stoppen? Wie wil er nou in godsnaam opgesloten zitten zonder bezoek van alles wat je liefhebt? Ik ken werkelijk niemand! Jij wel?

Kwaliteit van leven

De belangenbehartigers pleiten er nu voor dat bewoners en hun mantelzorgers goed geïnformeerd en betrokken worden over wat, wanneer en hoe bezoek mogelijk is in hun instelling. En zij vragen aandacht voor de langere termijn. Bij besluiten die nog gaan komen moet de kwaliteit van leven van bewoners én de situatie van mantelzorgers goed worden meegewogen. Vooral met het oog op de toekomst, waarin een tweede golf besmettingen niet is uitgesloten. Pleit er nu liever ook voor dat álle bewoners met onmiddellijke ingang bezoek mogen ontvangen en dan op een normale manier. Er zijn nog steeds bewoners die geen bezoek mogen ontvangen. Zoals het nu gaat is geen kwaliteit van leven.

Open die deuren!

Laat bewoners niet langer eenzaam, angstig en zoekende zijn. Zij die het willen kunnen aangeven dat ze hun familie willen zien. Ze roepen het nu al weken. Voorbeelden genoeg in al die filmpjes die op sociale media de ronde deden.Want waar is de tijd van de zorgdriehoek gebleven? De driehoek van de bewoner, de zorgmedewerker en de mantelzorger? Is dat dan helemaal niets meer waard? Open die deuren, zeker daar waar geen besmettingen zijn. Voor het te laat is en mensen doodgaan van eenzaamheid en verdriet. Er zijn nu écht genoeg coronaslachtoffers. Het is welletjes geweest!!

Marjolijn Bruurs

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 2 reacties
  1. Ik vind het telkens weer jammer dat de mensen die klinisch zijn opgenomen in de geestelijke gezondheidszorg niet genoemd worden. Zij missen ook hun naasten, en willen ook graag weer naar buiten kunnen, zonder begeleiding, weer zich even vrij voelen!

  2. Vanaf dag één ben ik grote tegenstander geweest van deze maatregelen! Ik slaap geen nacht meer, omdat mijn moeder opgesloten zit! Geen Corona niet ziek! Wel op andere afdeling, daarom mag zij niet naar buiten en ons niet zien!!! Wie verzint zo iets ? Ik ben genezen van Borstkanker maar deze stress doet mij geen goed ! Stel je voor je heb niets gedaan , ja je bent verlamd en je wordt van een op andere dag opgesloten! Zonder jou mening te vragen! Wij hebben zelfs de stichting Humanitas mondkapjes aangeboden vanaf dag één! Was niet nodig volgens richtlijnen RIVM! Hoe dom! Hoeveel doden nu door eenzaamheid ??? Zullen we niet horen wat niet weet wat niet deert alleen als het jou moeder betreft! Bedank super intelligente regering /RIVM

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X