skip to Main Content
Martha Vertelt Over De Zorg Voor Haar Man Met Kanker: Second-opinion

Martha vertelt over de zorg voor haar man met kanker: Second-opinion

In de jaren dat mijn man ziek was hebben we diverse andere, zowel Nederlandse als buitenlandse ziekenhuizen bezocht om met andere artsen opties te bekijken en te bespreken. Dit blog gaat over een van de eerste second-opinions.

Nog drie kuren te gaan….. en in de tussentijd gaan we naar het kankerinstituut in Amsterdam voor een second-opinion. Want de dreiging van: “er is geen behandelingsoptie meer ”, hangt als een gitzwarte wolk boven ons hoofd.

Het jaar 2007 nadert het einde en we worden in het ziekenhuis door een allervriendelijkste arts ontvangen in zijn spreekkamer. Hij bekijkt de scans en hoort ons verhaal van de mislukte operatie, enkele maanden eerder, aan. Deze mislukte omdat er, tegen ieders verwachting in, uitzaaiingen aan werden getroffen in het buikvlies en er daardoor geen tumorweefsel verwijderd kon worden. Deze arts komt met een optie, er bestaat een operatie waarbij uitzaaiingen in het buikvlies aangepakt worden door middel van een spoeling met chemo. Het klinkt ons heftig in de oren, vooral ook omdat rondom het woord operatie alleen al een enorme lading hangt. Maar we weten ook dat er weinig anders op zit dan dit te onderzoeken, want die drie kuren, die nu nog buiten  het protocol om worden gegeven, zijn in zo’n negen weken ook weer voorbij.

Afspraken tussen kerstballen en oliebollen in.

Het is bijna kerst en hier in het AvL worden, na wat telefoontjes hier en daar, alle agenda’s getrokken. Afspraken voor scans, onderzoeken en gesprekken worden ingepland tussen kerst en oud en nieuw. Onze wereld staat weer even helemaal op zijn kop. Nieuwe hoop en angst voor weer een mislukking strijden om aandacht. In onze hoofden, ons gevoel en in de gesprekken die we voeren. Zelfs in de stiltes die er zijn wanneer we samen naar huis rijden, hangt de strijd tussen hoop en angst in de lucht en is de spanning voelbaar.

Als eerste wordt er, de vrijdag voordat de kinderen kerstvakantie krijgen, een afspraak gemaakt met een chirurg die deze zogenaamde Hipec operatie uitvoert. In de wachtkamer, tussen al die zieke mensen, zitten we stilletjes naast elkaar, gespannen wachtend op dit gesprek. Een gesprek waar ik niet omheen kan, maar het liefste ren ik ervoor weg. Ik voel de spanning in mijn lijf die het woord operatie alleen al oproept, mijn benen en handen trillen nog net niet zichtbaar. Een mislukking, ik wil het niet nog eens meemaken.

U heeft maagkanker, toch?

De chirurg laat even op zich wachten, maar uiteindelijk zit hij tegenover ons in de spreekkamer. Hij slaat het dossier dat voor hem ligt open. Hij neemt het woord en zegt:” u heeft maagkanker, deze operatie wordt alleen uitgevoerd bij darmkanker met uitzaaiingen in het buikvlies”.

En twee minuten later staan we verbouwereerd weer buiten.

Perplex betalen we de parkeerkosten, stappen in de auto en leggen zwijgend de afstand van Amsterdam naar huis af. We dachten dat vandaag de eerste van een hele reeks ritten zou zijn, het werd meteen de laatste.

Boos op de kanker.

De kinderen moeten vertellen dat deze hoop valse hoop was is moeilijk. Hoopvol kijken ze ons aan wanneer we de woonkamer inlopen. We schudden van nee en vertellen ze wat er gebeurd is. Ze reageren weer elk op hun eigen manier, maar deze keer is er ook boosheid. Boosheid op deze arts die het verkeerd had, die beter had moeten weten. Boos op de kanker en boos op de hele wereld.

Onverwacht gaan we een betrekkelijk rustige kerstvakantie tegemoet.

Het wordt een andere vakantie dan we dachten…

Nog even en dan staan we voor de uitslag van de laatste drie kuren. Hoe verder… we hopen dat het heeft gewerkt, dat de tumor kleiner is en dan, wellicht, nog een paar van deze kuren kunnen krijgen. Want ook nu verdraagt mijn man ze nog steeds bizar goed.

 

 

Martha Wieling

Als Coach rondom Kanker bied ik je een steun in de rug tijdens of na de ziekteperiode van  je partner of iemand anders in je omgeving. Ik begeleid je zodat je met meer rust, veerkracht en energie het leven naast kanker langer volhoudt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
Back To Top
X