Wat ik je mee wil geven uit mijn jaren als mantelzorger

Waarom ik deze serie schrijf

Mantelzorger word je meestal niet omdat je een bewuste keuze maakt. Vaak ontstaat het vanuit liefde, betrokkenheid en de situatie waarin je terechtkomt. Zo begon het bij mij ook.

Ik kreeg geen handleiding mee. Niemand vertelde mij welke keuzes later gevolgen konden hebben. Ik deed wat op dat moment nodig was. Niet omdat ik alles zo goed had doordacht, maar omdat ik het gevoel had dat ik geen andere keuze had.

Achteraf ontdekte ik pas welke gevolgen sommige keuzes hadden. Gevolgen waar ik op dat moment totaal niet bij stilstond. Begrijp mijn niet verkeerd. Ik heb nooit spijt gehad van de zorg die ik mijn vader heb gegeven. De liefde en betrokkenheid die daarbij hoorden, zou ik zo weer voelen. Maar ik heb best wel eens gedacht: had iemand mij dit maar eerder verteld.

Juist in de meest moeilijkste periodes van mijn leven vond ik dit platform van Mantelzorgelijk. Dat was kort na het overlijden van mijn moeder, toen ik besefte dat de zorg voor mijn vader grotendeels op mijn schouders zou komen. Ik vond hier niet alleen waardevolle informatie, maar vooral herkenning en begrip.

Mensen die begrepen wat mantelzorg écht betekent. Mensen die niet hoefden te vragen waarom iets zwaar was, maar het gewoon begrepen. Dat heeft mij enorm geholpen.

Nu wil ik graag iets teruggeven

Niet omdat ik alle antwoorden heb en niet omdat mijn manier de enige juiste is. Maar omdat ik in mijn jaren als mantelzorger dingen heb ervaren waarvan ik hoop dat ze een andere mantelzorger kunnen helpen. Daarom wil ik de komende tijd iedere week één ervaring met je delen.

Geen theorie of opgeheven vingertje, maar verhalen uit de praktijk. Dingen waar je misschien nog niet bij stilstaat als je aan het begin van je mantelzorgreis staat. Keuzes die je maakt uit liefde, uit verantwoordelijkheid, maar waarvan het goed is om ook de eventuele gevolgen te kennen. Want voorkomen is vaak beter dan achteraf te ontdekken wat iets met je leven kan doen, toch?

Zie deze serie als een gesprek tussen twee mantelzorgers. De één misschien nog aan het begin van de reis, de ander die terugkijkt en zegt: “Mag ik je iets meegeven? Dit had ik zelf graag eerder geweten”

Ik hoop dat mijn ervaringen jou helpen. Misschien vraag je eerder hulp. Misschien zoek je op tijd informatie. Misschien denk je nog eens na over een keuze die je anders vanzelfsprekend had gevonden. En als mijn verhaal ervoor zorgt dat ook maar één mantelzorger een valkuil weet te voorkomen, dan is deze serie voor mij al geslaagd.

Volgende week deel ik mijn eerste ervaring met je. Een keuze die ik uit liefde maakte, zoals zoveel mantelzorgers dat doen. Een keuze waarvan ik pas later ontdekte welke gevolgen eraan verbonden waren. Juist daarom wil ik dit met je delen. Niet om terug te kijken met spijt, maar om jou mee te geven wat ik zelf graag eerder had willen weten.

Loop je een stukje met me mee?

Nog even dit…

In deze serie schrijf ik vanuit mijn eigen ervaringen als mantelzorger voor mijn vader. Dat betekent niet dat iedere situatie hetzelfde is. Mantelzorg kent vele gezichten. Misschien zorg jij voor je partner, je kind, een broer of een zus of voor een goede vriend.

Toch hoop ik dat je in mijn verhalen iets herkent dat ook voor jou van waarde kan zijn. Niet omdat onze situaties hetzelfde zijn, maar omdat veel gevoelens, dilemma’s en keuzes verrassend veel op elkaar lijken.