skip to Main Content
Martha Vertelt Over De Zorg Voor Haar Man Met Kanker:  Hoe Het Begon

Martha vertelt over de zorg voor haar man met kanker: Hoe het begon

Om bij het begin te beginnen vinden jullie hier mijn eerste blog op de website van Mantelzorgelijk over hoe het allemaal begon.

Huisarts op de stoep

Mijn verhaal begint in januari 2007. Totaal onverwacht krijgt mijn man de diagnose maagkanker. Hij is 42 jaar, voelt zich top fit, werkt en sport volop. Ik ben 38 en geniet van het leven met mijn gezin, dat verder nog bestaat uit drie kinderen waarvan de oudste net naar de middelbare school gaat en de jongste acht is.

We leven ons leven als zovelen, werken, sporten, quality-time met elkaar en met vrienden en familie en in de weekenden en het huishouden runnen. Tot die bewuste dag dat de huisarts op de stoep staat en een afspraak bij de internist heeft gemaakt. Iets wat met bloedarmoede begon veranderde de weken die erop volgen in de wereld die om kanker draait.

De weken daarop blijkt uit diverse onderzoeken dat er geen uitzaaiingen zijn en dat een operatie mogelijk is.

Tussen de diagnose en de operatie door komt er veel visite over de vloer. Vallen er stapels beterschapkaarten op de deurmat en bereiden wij ons voor op een heftige periode, maar het vertrouwen in een goede afloop is groot, heel groot. Zowel bij ons als bij de artsen, we gaan ervoor ook al hebben we geen idee wat er op ons af zal komen.

Vertrouwen in een goede afloop

In maart 2007 staat de operatie gepland, spannend, maar verzekerd van een goede afloop laat ik mijn man achter in het ziekenhuis. Ik ga weer naar huis, wachten op het telefoontje van de chirurg dat het achter de rug is en alles goed gegaan is.

Het verlossende telefoontje liet lang op zich wachten en de spanning in mijn lijf bouwde zich op…. het zou nu toch wel een keer klaar zijn.

En toen…. boem, onze wereld stortte in toen de chirurg mij over de telefoon meldde dat er niets meer voor mijn man gedaan kon worden. Dat er uitzaaiingen waren aangetroffen en dat chemokuren het enige was dat restte om het leven te rekken.

Opnieuw vielen er stapels kaarten op de deurmat, deze keer met sterkte erop.

De draaikolk die kanker heet

En zo veranderde ons rustig voortkabbelende leven zich in de draaikolk die kanker heet. Dat deze periode van het leven rekken ruim zes jaar zou duren, met vele ups en downs, had niemand verwacht.

Over die zes jaren, over de strubbelingen en de zorg die dit met zich meebracht in mijn leven als partner van een kankerpatiënt vertel ik, als ervaringsdeskundige en als coach rondom kanker, de komende maanden op Mantelzorgelijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X