Mantelzorggelukje: Lisa en haar zusje

Hoi, ik ben Lisa. Ik ben 19 jaar en  brus oftewel zorgzus van Mila. Soms is het zwaar. Heel zwaar. Mijn zusje heeft het syndroom van Down en samen met mijn ouders zorg ik voor haar. Dat betekent plannen, zorgen maken en soms mezelf op de tweede plaats zetten. De gedachte dat ik later misschien de zorg van mijn ouders moet overnemen, weegt soms als een last op mijn schouders. Zal ik dat kunnen? Zal ik dan nog een eigen leven hebben?

Maar dan zijn er die momenten. De momenten waarop haar onbevangenheid alles lichter maakt. Wanneer ze een liedje zingt en haar hele gezicht straalt van geluk. Haar geloof in de wereld om haar heen is vertederend. Of als ze zonder reden ineens zegt: “Lisa,ik hou zo veel van jou.” Dat zijn de momenten die alles de moeite waard maken.

Ze leeft in het nu, geniet van de kleine dingen en leert ons om dat ook te doen. Ja, mantelzorg is soms zwaar, maar haar lach en knuffels geven me ook zoveel liefde en kracht. En daarin zit ons mantelzorggelukje.

Herkenbaar? Deel jouw geluksmomenten als mantelzorger en inspireer anderen op Mantelzorgelijk.