De Groentjes UA

“Ik hoop dat Mirthe beter wordt” #degroentjes #zonderdiagnose

Daar staan we dan om 05.00 uur naast Mirthes bed. Aangekleed en wel. Matthijs pakt wat spullen bij elkaar terwijl ik met de kinderarts aan de lijn hang. Mirthe was al een paar weken aan het kwakkelen. Ze moest veel kokhalzen, wilde het liefst de hele dag geknuffeld worden en was erg gespannen.


Toen ik Mirthe afgelopen week wakker maakte, ontdekte ik wat donker kwijl. Nu heeft ze dat wel vaker gehad, dus maakte ik mij niet direct zorgen. Tot gister dan.

Mirthe braakte weer en het zag er niet goed uit.

‘We kijken het even aan,’ zeiden Matthijs en ik tegen elkaar.

Deze nacht, om 04.15 uur, hoorde ik Mirthe huilen. Dat zijn we inmiddels heus wel gewend. Maar dit keer trof ik een meisje onder het bruin spuug. Ik belde de spoedpost en na overleg konden we terecht. Om 05.10 uur zaten we in de auto naar het ziekenhuis.

Gelukkig waren we snel aan de beurt. Maar dan begint het lange wachten. Onderzoek, overleg tussen artsen, overleg met ons, weer onderzoek en uiteindelijk een besluit: Mirthe wordt opgenomen met verdenking van een maagzweer.

Lang wachten op de SEH

En wat een hoop geregel weer ondertussen! Wie blijft er bij Mirthe? Wat doen we met ons werk? Na wat heen en weer gebel lukt het om alles logistiek op te lossen. De pedagogisch medewerkster stuurde nog snel de CliniClowns langs voor ik ging werken. Er werd gezongen, gek gedaan en Mirthe voelde aan de ukelele terwijl de clown die bespeelde.

Wat deden de clowns het geweldig!!!! Vol passie. Wat een mooie organisatie is dat toch!

Mirthe voelt aan de ukelele

Ik moet eerlijk bekennen dat het fijn was om op mijn werk te zijn vanmiddag. Heerlijk lol maken met collega’s. Er was medeleven van de ouders van mijn leerlingen. Wat heeft een mens dat nodig: even weg van de zorgen.

Maar het meest ontroerden mij de lieve woorden van mijn kleuters.

‘Juf, u bent heel moe, dat vertelde de andere juf vanochtend.’

‘Juf, we gaan heel lief zijn!’

‘Mogen we een tekening maken?’

‘Juf, kijk! Ik heb Mirthe gekleid.’

Eén leerling kwam trots met zijn tekening naar mij toe. ‘Juf, ik heb Mirthe getekend. Mirthe op het springkussen.’

Tekening van leerling aan ’t ziekenhuisbed.

‘Ik zie daar “Mirthe” staan,’ zeg ik wijzend op de op de letters “m i t u”.

‘Ja juf, dat heb ik zelf geschreven! Er staat: ik hoop dat Mirthe beter wordt.’

En met die woorden ben ik het helemaal eens!

Sarah Groen
Sarah en Matthijs zijn de ouders van Mirthe. Mirthe werd doof en blind geboren en is ook geestelijk en lichamelijk gehandicapt. De wetenschap kan maar geen oorzaak vinden voor Mirthes afwijkingen. Sarah blogt regelmatig over het leven met een gehandicapt kind zonder diagnose.

Sarah Groen

Sarah en Matthijs zijn de ouders van Mirthe. Mirthe werd doof en blind geboren en is ook geestelijk en lichamelijk gehandicapt. De wetenschap kan maar geen oorzaak vinden voor Mirthes afwijkingen. Sarah blogt regelmatig over het leven met een gehandicapt kind zonder diagnose.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

X