Een Afscheidsvideo #alzheimer

Ik wil weer eens een tip meegeven. Het is niet het leukste onderwerp, het gaat namelijk over het afscheid van een dierbare. Toch hoop ik dat ik anderen hiermee op een idee kan brengen. Ik besef heel goed dat mama’s einde nadert. Wellicht heb je er wel eens van gehoord. De media hebben draaiboeken klaarliggen voor als er (onverwacht) iemand overlijd van een koningshuis of uit de showbizz. Ga ook maar eens na, als er iemand overlijd staan de kranten al vlot vol met de levensloop  en allemaal herinneringen aan zo iemand. Zo ben ik dus voor mama aan de slag gegaan.

Het is echter even geleden dat ik van een vriendin hoorde die bij een afscheid van een vriend was geweest dat de familie een clip had gemaakt met allemaal foto’s van diegene met op de achtergrond het favoriete liedje van diegene. Ik met mijn Photoshop-hobby zou zoiets toch ook kunnen bedacht ik me. Ik testte al wat dingetjes en inderdaad, heel moeilijk was het niet, al kan ik het nog wel perfectioneren.

Weer een tijdje later liep ik eens ergens naartoe en had ik mijn headset op tijdens het lopen. Opeens kwam het nummer voorbij waarvan mama altijd heeft geroepen dat we dat tijdens haar afscheid moeten laten horen. Ik liep door en liet de tekst door me heen gaan. Voor ik het wist stroomden de tranen me over mijn  wangen. Niet dat de tekst zo op mama sloeg, maar opeens wist ik wat ik wilde doen! Later die dag zette ik mijn pc aan en ging naar songteksten.net. Die hebben heel veel songs in hun database en vaak staat er ook een link naar de Nederlandse vertaling bij. Ik pakte de vertaling en ging aan de slag. Door die songtekst weefde ik als het ware een verhaal over mama. Om eerlijk te zijn heb ik de Alzheimer-periode gepakt, omdat ik het zo mooi vond passen.

Nu heeft mijn vriend als hobby zijn eigen muziek te maken en te mixen. Ik vroeg hem of ik de tekst bij hem kon inspreken en of hij van dat ene nummer het intro wilde rekken voor me. Wanneer ik lees wilde ik dat uitgerekte stuk op de achtergrond hebben. Dat ik gekozen heb om de tekst erbij in te spreken is omdat het me te zwaar lijkt om op het afscheid van mijn moeder zelf live spreken. Zodra ik klaar ben lezen gaat de muziek dan door en speelt de rest van dat nummer gewoon verder af. Zo gezegd en zo gedaan. Mijn vriend heeft trouwens het einde ook gerekt en er een soort van Alzheimermix van gemaakt die aflopende is.

Ondertussen was ik allang bezig geweest om foto’s uit te zoeken met de levenslijn van mama. Die had ik in aparte map op mijn pc gezet en ik heb de foto’s op nummer gezet voor een goed verloop. Ik had er een extra foto bij gedaan, die komt niet in de slideshow voor. Daarmee begint het nummer en die foto blijft staan zo lang ik aan het woord ben. Dit heb ik expres gedaan, want dat houdt de aandacht namelijk bij de tekst die ik voorlees. Zodra ik klaar ben begint de slideshow aan foto’s.

Om op mijn intro terug te komen, ik heb de video dus al af. Gelukkig leeft mama nog. Het is ook daarom dat ik de video nog niet laat zien. Ik heb hem echter afgelopen week wel aan haarzelf laten zien. Nee, ik heb niet gezegd dat het voor afscheid is, alleen dat ik het voor gemaakt heb. Dat ik het wilde laten zien is omdat de mooiste dingen vaak na iemands heengaan op de plechtigheid worden gezegd en dan heeft diegene er zelf weinig aan, vind ik. We waren bij een vriendin en die heeft haar reactie voor me gefilmd. Ze vond het prachtig en genoot van de foto’s en de muziek. Haar reactie was subliem. Het einde van dat filmpje ga ik er nog aan toevoegen.

Zoals ik aangaf, ik ga die clip nog niet laten zien. Om toch een voorbeeld te laten zien, ik heb ook een voor mijn vader gemaakt. Mijn vader is in 2011 overleden aan kanker. Het nummer You Have Been Loved van George Michael is mijn nummer voor mijn vader geworden. Een korte uitleg hiervan: In 2012 was ik bij een concert van George Michael in de Ziggodome. Hij deed het nummer live en ik genoot. Ik was zo gefocusd tijdens dat nummer op George en de song dat het gehele Ziggodome voor mij op dat moment weg viel. Ik heb een zacht briesje om me heen gevoeld toen. Na het nummer lachte ik naar de vriendin die mee was en vertelde ik dat ik me zo verbonden had gevoeld met mijn vader tijdens dat nummer, als hij op zijn wolk bij me was….

https://www.youtube.com/watch?v=RRcA1VXaICA&t=17s

 

 

Mijn naam is Franka, maar ik blog onder de naam Dyezzie. Sinds 2014 blog ik over persoonlijke zaken op www.dyezzie.nl. Sinds 2013 weten we dat mijn moeder Alzheimer heeft. Pas sinds eind 2015 blog ik ook hierover met haar goedkeuring. Hierin schrijf ik wat er allemaal gebeurt met haar, maar ook hoe het voor mij is.

Comments (0)

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top