Door haar ervaar ik mantelzorggeluk!

Mantelzorgen doe je uit liefde, maar eerlijk is eerlijk: het kan loodzwaar zijn. Mijn vader heeft intensieve zorg nodig, en ik sta altijd ‘aan’. Tenminste, dat dacht ik – tot de dag dat onze thuishulp in ons leven kwam.

Vanaf het eerste moment voelde het anders. Niet alleen omdat ze goed voor mijn vader zorgt, maar omdat ze óók naar mij kijkt. “Hoe gaat het met jou?” vraagt ze oprecht, terwijl ze een kop thee voor me neerzet. In plaats van meteen door te rennen naar de volgende taak, neemt ze gewoon even de tijd.

Het zal wel niet mogen van haar werkgever maar dankzij haar voel ik me niet meer helemaal alleen in deze zorg. Ze ziet de kleine dingen die ik niet meer opmerk, geeft me een duwtje om een middagje voor mezelf te nemen en, misschien wel het belangrijkste, ze herinnert me eraan dat ik ook af en toe gewoon mag ontvangen.

Mantelzorg is vaak zwaar, maar dankzij haar voel ik me even licht. Zij is mijn mantelzorggelukje waar ik intens dankbaar voor ben…

Katrien