skip to Main Content
Zorgen Voor Je Partner: Waar Ben Je? #nah

Zorgen voor je partner: Waar ben je? #nah

MaykeDat was de vraag vandaag.

Jij had vanochtend je routineklusjes gedaan, en daarna vertrok je, zonder iets te zeggen.

Je had nog wel gevraagd wat ik boven aan het doen was.

“Fitnessen”, riep ik.

Vervolgens hoor ik de deur achter je dichtgaan.

Snel loop ik naar het raam van de slaapkamer om te zien welke kant je opgaat.

Richting winkels dus.

Afwachten maar wanneer je weer thuis zult komen.

Er staat voor vandaag niets op het programma voor je; geen therapie, geen vrijwilligers dag, gewoon een rustig dagje tussendoor.

Ik doe zo mijn dingetjes, en ga nog even wandelen.

Tussen de middag ben je er nog steeds niet.

Ik eet een boterham.

Jij hebt niets bij je.

Ik vraag mij af waar je bent.

Misschien je zoon helpen?

Dat zou nog kunnen.

Of hang je wat rond in de stad?

Ik probeer je te bellen, maar krijg geen gehoor.

Afwachten maar tot etenstijd vanavond; als je er dan nog niet bent ga ik actie ondernemen.

Eind van de middag kom je thuis.

Ik vraag waar je bent geweest.

Bij het “Leger”, zeg je.

Ik zeg dat ik dat niet erg vind, maar dat ik wel graag wil dat je voortaan even zegt waar je naartoe gaat.

“Jij bleef de hele tijd boven”, zeg je.

“Zo lang was dat niet, en het staat ook los van mijn vraag of je voortaan even wilt zeggen waar je naartoe gaat”; is mijn reactie daarop.

Je begrijpt mijn punt wel.

Het was weer een hele kunst hoe dit aan te pakken zodat je het begrijpt, en zodat je niet weer gepikeerd raakt.

“Kon je nog wat doen daar?”, vraag ik.

“Ja”, zeg je, “daar is altijd wel wat te doen”.

Het is voor het eerst dat je op een willekeurige vrije dag die kant op bent gegaan.

Erg vind ik het niet, want dan heb ik ook even rust.

Ik wil alleen wel weten waar je bent.

De daaropvolgende nacht verloopt hetzelfde als de vorige, met tussenruimte.

Vandaag ga je naar het verzorgingstehuis om te helpen.

Hopelijk gaat dat beter dan de vorige keer, want toen werd ik naderhand opgebeld door de coördinator, met de melding dat het niet zo goed was gegaan met het werk.

In ieder geval weet ik nu wel waar je bent.

Op het moment van vertrek wil je mij een afscheidszoen geven.

Ik ben aan het stofzuigen, zet het apparaat stil, en kijk je aan.

“Gisteren ben je ook zomaar weggegaan”, zeg ik.

“Ja, maar toen was je boven”, zeg je.

Ik antwoord dat dat niet uitmaakt, want ik kan naar beneden komen, of jij zelfs even naar boven.

Waarschijnlijk maak ik het alweer te ingewikkeld voor je.

Voor de lieve vrede geef ik je een zoen.

 

 

 

 

 

Mayke de Vries is na een carrière in de zorgsector nu full time mantelzorger voor haar partner. Zij schrijft op Mantelzorgelijk over de veranderingen in haar leven.

Mayke de Vries

Mayke de Vries is na een carrière in de zorgsector nu full time mantelzorger voor haar partner. Zij schrijft op Mantelzorgelijk over de veranderingen in haar leven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X