skip to Main Content

De wondere wereld van miMakker Sophie: ‘Sophietje’

Meneer Kleermaker en miMakker Sophie kennen elkaar al een paar jaar. Vanaf hun eerste ontmoeting zijn ze echt dikke maatjes. Meneer Kleermaker is niet meer zo bewegelijk en actief, vaak zit hij wat voorover gebogen in de huiskamer. Maar zodra hij Sophie ziet, gaat hij rechter op zitten en schenkt Sophie steevast een stralende glimlach.

Na een ontmoeting met meneer spreek ik, Gerja, één van de verzorgsters. Ze vertelt me hoe blij ze is met een bezoek van Sophie. Ze ziet hoe meneer op hun ontmoeting reageert. Haar opmerking: “Ik zie hem bijna nooit meer zo gelukkig”, laat me dan ook niet meer los. Ik vind het fijn dat Sophie iets voor meneer kan betekenen, maar het voelt tegelijkertijd verdrietig dat meneer niet vaker kan genieten en gelukkige momenten kent.

Vrijwilligster Merel, met wie ik deze gedachte deel, stelt voor dat een foto, waar meneer Kleermaker en Sophie samen op staan, hem misschien zou kunnen opfleuren. We vinden het samen zo’n goed idee dat de foto dan ook snel wordt gemaakt. Wanneer Merel het resultaat aan meneer Kleermaker laat zien, is zijn reactie zeer verrassend en ontstaat het volgende ontroerende gesprek:

“Oh, wat prachtig”, zegt meneer zodra hij de foto ziet. Tranen springen in zijn ogen. “Sophietje”, zegt hij vertederd, “die weet wel hoe ze het aan moet pakken”. Op de vraag van Merel wat dat ‘het’ is, antwoord meneer: “Aandacht geven”.

Woorden om te omschrijven wat dit met mij doet, heb ik niet. Tranen in mijn ogen wel.

Gerja

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X