De wondere wereld van miMakker Sophie: ‘Raakt het je?’

Het is stil in huiskamer de Hoeve. De aanwezige bewoners kijken voor zich uit of hebben de ogen gesloten. Plotseling vult een heldere vraag van mevrouw van der Loos de ruimte: “Wie wil er met mij bidden?”
miMakker Sophie en mevrouw van der Loos kennen elkaar al een poosje. Op de momenten dat mevrouw Sophie ziet, straalt ze en zegt ze vaak iets over Sophie en haar verschijning. Mevrouw kan erg genieten van de nabijheid van Sophie en benoemt dit dan met woorden als: “Wat fijn. Wat mooi.” Maar soms is ze zo vermoeid dat er alleen maar even een blik van verstandhouding tussen hen beide is.
“Wie wil er met mij bidden?” klinkt het nog een keer. Sophie komt naast mevrouw staan en zegt dat ze graag met mevrouw wil bidden. Ze gaat gehurkt naast mevrouw zitten. De anders tot vuisten gedwongen handen van mevrouw liggen nu gevouwen voor haar op tafel.
“Ik bid heel gewoon hoor, niet zo hoogdravend. Ik bid voor gewone dingen”, zegt mevrouw. Sophie knikt en laat mevrouw voorgaan in gebed. Mevrouw sluit haar ogen en de woorden gericht aan de Vader stromen als een vloeiende waterval over haar lippen. “Nu mag jij“, zegt ze tegen Sophie. Haar voorbeeld volgend, bidt ook Sophie hardop.
Na het bidden gaan de gesproken woorden als vanzelf over in zingen. ‘De Heer is mijn herder ’ en ‘Eens als de bazuinen klinken’ galmen als een melodieuze lalalala door de ruimte. Mevrouw zingt uit volle borst mee. Wanneer mevrouw hierna weer een gebed laat horen, streelt Sophie mevrouw zachtjes over haar wang. “Raakt het je?” vraagt mevrouw aan Sophie, haar aankijkend met een liefdevolle blik.
De vraag van mevrouw om samen te bidden, om samen te zingen, raakte mij, Gerja. Maar de vraag die me het meest ontroerde, was de oprechte vraag van mevrouw: “Raakt het je?”
Ja, is mijn antwoord. Raakt het jou ook?
Gerja