skip to Main Content
De Wondere Wereld Van MiMakker Sophie: ‘De Kikker’

De wondere wereld van miMakker Sophie: ‘De Kikker’

Mevrouw den Bosch zit midden in de kamer, ver van de tafel. Ze maakt een bezorgde indruk. Wanneer ze miMakker Sophie ziet, wenkt ze en roept haar zoals ze dat wel vaker doet. Mevrouw spreekt haar eigen taal. Sophie begrijpt en spreekt deze taal ook en ze kunnen het vaak goed met elkaar vinden.
Maar wanneer Sophie nadert, gaan beide handen afwerend naar voren. Als versteend blijft Sophie staan. Bij een voorzichtige stap in de richting van mevrouw komen direct haar handen weer omhoog. Op het bankje, wat op gepaste afstand staat, mag Sophie gaan zitten. Sophie is verdrietig dat ze niet dichterbij mag komen, ze zijn toch vriendinnen? Ze begint zachtjes te snikken. Maar mevrouw maakt haar heel snel duidelijk dit niet te waarderen.
Sophie ziet vanuit haar ooghoek een kikker-knuffel op de grond liggen. Met haar voet schuift ze deze een eindje tussen mevrouw en haar in. Mevrouw gebaart boos dat de knuffel moet verdwijnen. Een beetje onhandig pakt Sophie de kikker op en gooit hem baldadig de kamer in.
Het moet er grappig hebben uitgezien, want er verschijnt spontaan een glimlach op het gezicht van mevrouw. Tevreden kijken ze samen naar de nieuwe positie van de kikker.
Sophie schuift nu dichterbij en ziet een schoteltje met koekjes op tafel staan. Ze staan buiten het bereik van mevrouw. Sophie kijkt naar de koekjes, dan met een vragende blik naar mevrouw. Die knikt, Sophie mag ze pakken. Sophie pakt de koekjes en wil ze aan mevrouw geven, maar kan er niet goed bij. Voor het laatste stukje moet ze nog dichter naar mevrouw toe schuiven. Mevrouw kijkt naar het gestuntel van Sophie en reikt dan zelf haar hand uit om het schoteltje aan te nemen. Sophie maakt gebruik van de gelegenheid om vlak naast mevrouw te gaan zitten. Mevrouw begint van de koek te snoepen. Sophie kijkt zwijgend toe hoe mevrouw de koek smakelijk op eet.
Plots stopt mevrouw met snoepen, er liggen nog twee stukjes koek. Mevrouw geeft het schoteltje aan Sophie en knikt haar toe, alsof ze wil zeggen: “Die zijn voor jou!” Sophie pakt verheugd het schoteltje aan, breekt de laatste stukjes en deelt deze met mevrouw. De inmiddels ontspannen en weer vriendelijke mevrouw den Bosch zegt: “Bedankt!” En tevreden knabbelen ze samen aan de koekjes.
Hoe een onverwachte reactie van Sophie zoveel te weeg kan brengen. Ik, Gerja, verwonder mij daar keer op keer over.
Gerja

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
Back To Top
X