skip to Main Content

De wondere wereld van miMakker Sophie: Aan het hart

Mevrouw de Pal is erg achteruit gegaan in haar dementieproces. Liep ze tot voor kort nog samen met miMakker Sophie over de gang, inmiddels is ze aan een rolstoel gebonden. Contact maken is niet meer vanzelfsprekend.

Mevrouw kan niet meer vertellen hoe ze zich voelt en dat lijkt haar erg verdrietig te maken. Gillen en huilen zijn voor haar op die momenten de enige manier om zich te uiten. Als medewerkers gaat haar verdriet ons erg aan het hart en weten we niet altijd meer wat te doen. Meerdere disciplines zijn ingeschakeld en zo heeft ze van de muziekagoog een IPod gekregen met haar favoriete muziek erop. Sindsdien luistert mevrouw regelmatig op haar appartement via een koptelefoon naar haar muziek. Zo ook vandaag. Het lijkt haar rust te geven, maar niet alleen dat.

Die morgen stapt Sophie het appartement van mevrouw binnen en ze ziet dat mevrouw de koptelefoon heeft afgedaan, blijkbaar is de muziek afgelopen. Met verwondering in haar ogen en een blij gezicht begroet ze Sophie met een duidelijk: “Hallo!”. Sophie nestelt zich op de stoel naast haar en kijkt mevrouw ondeugend aan. Beide schieten spontaan in de lach. Een verzorgster komt binnen en excuseert zich voor het verstoren van de vrolijke sfeer. “Nee hoor”, reageert mevrouw tegen de verzorgster en ze kijkt hierna Sophie weer aan.

Ik, Gerja, ben op dat moment erg verbaasd. Mevrouw praat niet alleen meer dan anders, maar is ook alerter. Zonder problemen switcht ze in het contact tussen Sophie en de verzorgster. Maar het verhaal gaat nog verder.
Maar dat ben ik toch!

Het knuffel aapje van Sophie is ondertussen klem komen te zitten tussen beide stoelen. Sophie bevrijdt het aapje, zet hem op haar schoot en zegt trots: “Dit is m’n nieuwe vriend.” “Maar, eh, dat ben ik toch!” zegt mevrouw met een lichte verontwaardiging in haar stem. Sophie veert verschrikt op en roept: “Ja natuurlijk! Deze is niet echt hoor en dat bent u natuurlijk wel.” Waarop mevrouw met een ondeugende blik knikt en zegt: “Oké!”
Mevrouw geniet zichtbaar van dit bezoek, dus blijft Sophie langer dan anders. Wanneer even later weer iemand de kamer binnenkomt, is mevrouw nog steeds even helder in haar reactie op de onderbreking van hun samenzijn als de eerste keer. Bij het afscheid zegt Sophie: “Dag vriendin, tot een volgende keer.” Tevreden kijkt mevrouw Sophie aan en antwoordt: “Dag vriendin!”

Het belang van de eigen favoriete muziek is inmiddels door verschillende wetenschappers aangetoond. Het heeft mijns inziens mevrouw vandaag enorm geholpen. Het was lang geleden dat ik of Sophie zo met haar in gesprek kon zijn. De mooie, bijna verontwaardigde reactie van mevrouw vertelt me dat het contact dat ik als Sophie met haar heb, oprecht en waardevol is. Ik kijk uit naar de volgende ontmoeting.
Gerja

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X