skip to Main Content
Werk En Mantelzorg:Het Voelt Als Een Grote Stap

werk en mantelzorg:Het voelt als een grote stap

Veel lijkt op dit moment te lukken zoals gewenst. Een pgb vanuit de zorgverzekeringswet is geregeld. Morgen het beheer door de SVB regelen. Dat zal mij een hele zorg uit handen nemen. Gesprek met mijn werkgeven en leidinggevende is zoals het er nu voor staat goed verlopen. Per 1 november 2017 gaat mijn nieuwe contract in. Het voelt als een grote stap met aan de ene kant mogelijkheden maar ook onzekerheid. Een bijna gehalveerd inkomen en een deel vanuit de pgb. Maar ik durf het aan. Wat is er de laatste jaren veel op ons afgekomen. Soms was ik de wanhoop echt nabij. Helaas hebben een aantal mensen uit onze omgeving het niet makkelijker gemaakt. Vele ook weer wel. Het heeft mij wel een aantal offers gekost. Het was het mij niet waard maar accepteer het wel. Ik accepteer het met trots.
Stoer als ik ben dacht het zodra de pgb was toegekent tot het einde van het jaar door te gaan zoals het nu is. De combinatie werken en de zorg. Ik moet toegeven dat ik mij vergist heb. Ik ben moe. Moe gestreden. Ik heb echt moeten strijden om te komen waar wij nu staan. Nog dagelijks loop ik hier tegenaan. Instanties welke niet meewerken. Gisteren nog een voorbeeld van gehad. Voordat de pgb ZvW is aangevraagd hadden wij in juli een aanvraag gedaan bij het loket WMO. Na twee maanden geen enkele respons op onze aanvraag zelf eens contact opgenomen. Complete aanvraag is zoek, bestaat niet. Een organisatie welke ons geadviseerd heeft bij deze aanvraag wenst niet mee te helpen om de aanvraag boven water te krijgen en klacht in te dienen aangezien deze banden heeft met onze gemeente. Ze willen letterlijk de vingers er niet aan branden. Stom verbaast was ik. Maar ik heb er een voordeel uit weten te filteren. De aanvraag zoals wij onder begeleiding van de maatschappelijk werker van het ggz/ fact hebben gedaan klopte totaal niet. Nu kan ik wel de juiste aanvragen doen bij de WMO. Zo heb ik direct een aanvraag “Aanvullend openbaar vervoer” kunnen indienen.Helaas moet je het wel allemaal zelf uitvinden.
Ik moet nog even volhouden tot 1 november. Het is moelijk om naar het werk te gaan en mijn vrouw in angst alleen te laten. Ze zegt telkens weer zich zo velig te voelen met mij om haar heen. Zo rustig en zekerder. Het moet nog even maar het doet wel pijn. Vandaag heb ik weer een late dienst. Mijn vrouw neemt maar een pyjama dag. Tijdens mijn werk bellen we nog wel een paar keer.

“Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger.”

Eric Wirken

"Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X