Wel of niet opwinden? #emoties #mantelzorg #opinie

Ik las gisteren op de Instagram van een vriendin een prachtige quote van Ambrose Bierce:

“Tolerantie is meer dan alles het inzicht dat het zinloos is om je op te winden”.

Daarbij moest ik denken aan een gebed dat voor veel mensen betekenis heeft:

“God geve mij de gelatenheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen, de moed om te veranderen wat ik wél kan veranderen – en de wijsheid om tussen die twee dingen het verschil te zien.”

Je opwinden. Is dat zinloos?

Ik zie om me heen hoe verschillend mensen reageren als het leven moeilijk is. Ik ken mensen die bijna zen zijn. Sommige mensen kunnen héél veel hebben. Sommigen kunnen veel minder hebben, maar nemen het leven gewoon zoals het komt. Ik ken ook mensen die het heel zwaar te verduren krijgen en daar ook zichtbaar mee te kampen hebben. Maar toch steeds weer alles ondergaan, incasseren, accepteren. En ik ken anderen, die dat niet doen. Mensen die zich vreselijk opwinden en die daarbij zichzelf en anderen pijn doen, die zichzelf en anderen bang maken.

Omgaan met ellende is een golfbeweging. In jezelf en in relatie tot de mensen om je heen.

Aan de ene kant moeten je gevoelens ergens naartoe. Het is ongezond om het allemaal binnen te houden, daarmee vreet je jezelf helemaal op. Maar je kunt het ook niet allemaal naar buiten gooien. Misschien lucht dat wel even op, maar het heeft gevolgen, ook voor de mensen om je heen.

Door over dat citaat na te denken, door ‘opwinden is zinloos’ te overwegen, besefte ik: juist voor mantelzorgers is die afweging van “wat deel ik, wat houd ik binnen”, heel erg belangrijk. Doordat je voortdurend dicht in de buurt bent van degene waar je voor zorgt, loop je ook voortdurend het risico om over een grens te gaan.

Juist als mantelzorger heb je de verantwoordelijkheid om tolerant te zijn tegenover degene waar je voor zorgt. En vaak heeft die zélf allerlei tegenstrijdige emoties. Dus is het niet gegarandeerd dat jouw dierbare altijd tolerant is tegen jou.

Ik vind het een moeilijk onderwerp en ik ben er voor mezelf ook niet uit wat nou de beste manier is om hiermee om te gaan. Maar ik wens jou als mantelzorger vandaag – en morgen – veel kracht en zelfinzicht om die golfbeweging, in jezelf en in relatie tot de ander, iedere dag weer te op te pakken en er op mee te surfen.

Pas goed op jezelf!