Wegenwacht-mentaliteit rond mantelzorg is hard nodig

Als je als mantelzorger ondersteuning of hulp vraagt, dan is het vaak vijf voor twaalf. Vaak heb je al te lang gewacht of gehoopt dat het nog wel zou lukken. Maar ineens is de maat vol en lukt het alleen niet meer. Wat dan? Ineens sta je stil langs de kant. Het lijkt een beetje op ‘Pech onderweg’. Wat je dan nodig hebt is een wegenwacht-mentaliteit.

Gewoon iemand die eraan komt en die je komt helpen. Met een bus vol hulpmiddelen komen ze naast je staan. Geen wantrouwen, geen schuldvraag. Gewoon goed kijken wat er nodig is om je weer aan de gang te krijgen. En lukt het ter plaatse niet direct, dan slepen ze je naar een specialist of brengen je liefdevol thuis. We kennen deze mentaliteit zo goed, toch wordt het maar zo weinig ingezet.

Wat we nu veelal krijgen, als reactie op de hulpvraag, zijn gebruiksaanwijzingen, routeplanners, doe-het-zelf-cursussen en richtingaanwijzers. Veel dingen om het ondoorzichtige bos van mogelijkheden duidelijk te maken. En als je dan al weet waar je moet zijn, dan word je vaak geconfronteerd met ontmoediging en wantrouwen. Stel je eens voor dat de Wegenwacht dat zou doen?

Je belt met een pechgeval. Na lang wachten krijg je een medewerker aan de telefoon die je vraagt hoe verwijtbaar jouw pech is, wat je er zelf al aan gedaan hebt en of iemand uit het sociaal netwerk jouw pech kan overnemen. Vervolgens zegt ze dat er een gemiddelde wachttijd is van 6 weken voordat überhaupt de hulpvraag in behandeling wordt genomen. Gevolgd door de uitleg dat je moet begrijpen dat de zaken goed uitgezocht moeten worden. Maar dat ze je wel een onlinecursus aan kan bieden. Dit zouden we allemaal belachelijk vinden.

Toch is dit de dagelijkse realiteit voor veel mantelzorgers die een hulpvraag stellen. Dus waarom draaien we de zaken niet eens om? Laten we de mentaliteit van de Wegenwacht eens wat vaker inzetten bij hulpvragen van mantelzorgers. Eerste hulp bij pech onderweg. Gewoon eerst helpen en daarna naar de oorzaken zoeken. Oftewel: niet lullen, maar poetsen.

Avatar foto

Ervaringsdeskundige mantelzorger, veranderkundige/organisatieadviseur, moeder en echtgenote. Zorgt al jaren voor moeder en broer. Spreekt en schrijft over vraagstukken in het sociaal domein en mantelzorg. Rode draad is: opsporen, blootleggen, bespreekbaar maken en verbinden. Hiervoor kijkt en luistert ze met een open blik naar alle mensen en zaken die ze tegenkomt. Ze is gedreven om de positie van mantelzorgers te verbeteren en op te komen voor hun belangen. Margreet is tevens bestuurslid van onze stichting, projectleider en de schrijfster van ons MantelzorgManifest.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top