skip to Main Content
Voor De Alzheimer En Sinds De Alzheimer

Voor de Alzheimer en Sinds de Alzheimer

findig-dorySinds deze zomer draait de film Finding Dory in de bioscoop. Ik ben een liefhebber van animatiefilms en was blij verrast toen mijn stiefzoon van 16 voorstelde om naar deze film te gaan. Zijn vader wilde niet naar een tekenfilm in de bioscoop, dus gingen we samen.

Ja, ik had destijds Finding Nemo ook gezien. Dat was nog met mijn vader, die dezelfde liefde voor animatie deelde. Mijn vader was kunstschilder en die leerde me dan ook naar dit soort films te kijken. De onder water wereld was prachtig gemaakt en de karakters waren zo dat je je bijna voor kon stellen dat de dieren in het echt zo waren. Neem de blue tang vis of leuker genaamd: de doktersvis, dat is de namelijk de vis die Dory is. Ik zag ‘m afgelopen zomer in een aquarium in Deltapark Neeltje Jans, en ik moest toch even glimlachen. Glimlachen omdat ik aan de vergeetachtige Dory dacht.

De film begon en ik genoot weer van de prachtige beelden, de mooie kleuren, het verhaal met de leuke grappen en inderdaad de grappige Dory. Dory is zo vergeetachtig en benoemt vaak dat ze lijdt aan korte termijn geheugenverlies. Het is grappig om te zien.

Tot het moment daar was dat Dory even zoekende is in haar geheugen en er een herinnering terugkomt aan vroeger waarin ze met haar ouders is. Dat moment overviel me. Zo, opeens, in 1x. Ik zat bij de film, wat ontspannend was en juist grappig bedoeld, ineens zachtjes te huilen van verdriet. Ik moest aan mama denken. Ik zie mama soms naar woorden zoeken, ik zie dat ze in haar hoofd graaft om iets te willen zeggen of te willen doen. Bij mama is het echter niet grappig meer, bij mama is het Alzheimer. Het beeld wisselde zich snel in mijn hoofd af. Ik moest mezelf even tot de orde roepen, want dit was ontspanning en dit was even geen zorg. Hoe kort ook, het was wel even confronterend.

Dit zijn van die kleine rotdingen in de ‘Voor de Alzheimer’ en de ‘Sinds de Alzheimer’. Natuurlijk heb ik er nu mee te maken en nu valt me zoiets op. Na de tijd, toen ik alleen thuis was heb ik even zitten uithuilen hierover. Denk er om, uit je! Krop je verdriet en gevoelens niet op. Eigenlijk moet je dat om niets doen, maar hierin nog minder, want je volgende ervaring met de ziekte komt dan dubbel zo hard aan, is mijn ervaring.

Het is niet bedoeling om reklame voor de film te maken. Toch bedacht ik wel, dat als een klein kindje je vraagt wat oma of opa heeft, je wel naar het visje kunt verwijzen. Dan kun je ook uitleggen dat het bij Dory nog grappig is, want voor vissen is het grappig. Alleen bij mensen is het dat niet altijd. Ik denk dat je daarmee een luchtige uitleg kunt geven.

Avatar

Dyezzie Engel

Mijn naam is Franka, maar ik blog onder de naam Dyezzie. Sinds 2014 blog ik over persoonlijke zaken op www.dyezzie.nl. Sinds 2013 weten we dat mijn moeder Alzheimer heeft. Pas sinds eind 2015 blog ik ook hierover met haar goedkeuring. Hierin schrijf ik wat er allemaal gebeurt met haar, maar ook hoe het voor mij is.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X