Verlies doet pijn

Een geliefde of dierbare verliezen is pijnlijk en traumatisch. Het kan je ziel verwonden en je hart verpletteren.

We verliezen ouders, broers en zussen, familieleden, vrienden, collega’s en zelfs kinderen en kleinkinderen. We verliezen mensen door overlijden, scheiding, verhuizing, rampen of ziekte. We kunnen ze in een oogwenk verliezen, of we kunnen ze na verloop van tijd verliezen.

Verlies is helaas een groot deel van het leven. Hoe we ermee omgaan maakt het verschil – zowel voor onszelf als voor de mensen om ons heen.

Je rouwende familielid of vriend heeft pijn. Hun ‘normaal’ is weg. De verdwijning van iemand van wie ze houden raakt hen diep.

De verandering raakt hun hart en hun leven hard. Jij voelt of begrijpt het misschien niet, maar hun pijn is echt. Het voelt alsof ze door een bus zijn aangereden. Het leven is voor hun niet langer normaal.

Ze hebben mensen nodig die bij hen blijven. Verdriet is eenzaam, maar niemand zou hier alleen doorheen moeten.

Hen helpen kan anders zijn dan je denkt. Ze hebben mensen nodig die naar hun hart luisteren en hen ontmoeten op de plek in het proces waar ze op dat moment zijn, en dat is voor iedereen anders.

Ze hebben pijn. Dat hoort ook zo. Erken en respecteer hun pijn.

Ze worden keer op keer geraakt, keer op keer geconfronteerd met het verlies. Ga naast ze zitten. midden op die weg. Jouw aanwezigheid kan meer troost bieden dan je beseft.

Uit de bekroonde bestseller ‘Please be patient, I’m grieving: How to care for and support the grieving heart’, geschreven door Gary Roe.