De mantelzorg parkeerboete

We moeten participeren tot we erbij neervallen. Als de gemeente een hulpvraag krijgt, is één van de eerste vragen tegenwoordig: “Wat kan uw eigen netwerk doen?” Mantelzorgers vangen de klappen op, zij poetsen, koken, wassen en verlenen de nodige zorg. Gratis en voor niets, uit liefde en verantwoordelijkheid voor onze naasten. Maar wat doet de lokale overheid als dank?

Ze sturen de parkeerwachter op ons af!

Wat er nu in gemeenten steeds vaker gebeurt, is werkelijk stuitend. Neem mijn gemeente, in het nieuwe jaar voeren ze betaald parkeren in binnen de woonwijk(en). En ja, ook de mantelzorger mag gaan dokken. Er wordt wel gesproken over een “mild en aangepast tarief”, maar het principe is een klap in het gezicht voor iedereen die zorgt.

Is dit nou wat de gemeente als mantelzorgondersteuning ziet? Dit is geen beleid, dit is gewoon een boete op klaarstaan voor een ander. Beleidsmakers die dit soort regelingen achter hun bureaus verzinnen, lijken geen flauw benul te hebben hoe de realiteit eruitziet. Ze kijken naar een tabelletje, zien een gereduceerd uurtarief en denken: die paar dubbeltjes kan men wel missen.

Zorg houdt zich niet aan kantoortijden

Zorg laat zich niet vangen in een strak gepland blokje van zestig minuten. Je loopt uit omdat je dierbare een slechte dag heeft. Je moet halsoverkop met spoed terug omdat er iets mis is. Je blijft een nacht waken. En al die kleine bedragen en uren tellen keihard op. Aan het einde van de maand praten we niet over een paar dubbeltjes, maar over tientallen euro’s. Aan het einde van het jaar praten we over honderden euro’s extra kosten.

Alsof de mantelzorger al niet genoeg inlevert! Velen hebben hun werkuren moeten terugschroeven en leveren structureel in op hun inkomen. We betalen zelf de extra benzine, de telefoontjes, de boodschappen en de misgelopen vrije dagen. En als klap op de vuurpijl krijgen we er ook nog een administratieve dagtaak bij: het constant aan- en afmelden van kentekens in een haperende parkeer-app, terwijl je hoofd al overloopt van de zorgstress.

Mantelzorgondersteuning

De wet is hier klip-en-klaar over. Gemeenten hebben de wettelijke plicht om mantelzorgers te ondersteunen, niet om ze te belasten en drempels op te werpen. Het doel van die wet is juist om te zorgen dat we het volhouden, zodat onze kwetsbare dierbaren thuis kunnen blijven wonen.

Binnenkort buigt de gemeenteraad zich over de definitieve tarievenlijst voor de parkeervergunningen. Het is de hoogste tijd dat lokale politici inzien waar ze mee bezig zijn. En dat geldt voor iedere gemeente die met dit soort plannen rondloopt. Want een lager tarief? Dat is geen cadeautje, dat is een belediging.

Mantelzorgers horen gratis te parkeren, punt. Wij besparen de maatschappij miljarden aan professionele zorgkosten. Stop met het belasten van mensen die voor een ander klaarstaan. Zorg is geen parkeerschijf!