Veel voorkomende gevolgen van mantelzorg: 7. Isolement en verwaarlozing

Mantelzorg is een politieke keuze als gevolg van de stijgende kosten van de gezondheidszorg. Maar zien de politiek en beleidsmakers het grotere plaatje eigenlijk nog wel? Als mantelzorgexperts durven wij inmiddels wel te stellen dat hoe langer en intensiever we mantelzorg aan onze dierbaren moeten bieden, hoe hoger de gezondheidszorgkosten voor mantelzorgers uiteindelijk zullen uitpakken. De emotionele en fysieke druk kan zo hoog oplopen dat we te maken krijgen met schaduwpatiënten achter de patiënten. Intensieve mantelzorg begint voor veel van onze lotgenoten zijn tol te eisen en gaat ten koste van eigen leven, levensonderhoud en gezondheid. Met alle gevolgen van dien. We schreven een serie blogs over gevolgen van mantelzorg. Vandaag deel 7: Isolement en verwaarlozing

Mantelzorgers spelen een cruciale rol in onze samenleving door het bieden van langdurige en onbetaalde zorg aan een familielid, vriend of buur die hulpbehoevend is. Ondanks hun belangrijke bijdrage, voelen mantelzorgers zich vaak geïsoleerd, eenzaam en in de steek gelaten door anderen. Er zijn verschillende redenen voor deze gevoelens:

1. Gebrek aan begrip en waardering: Sommige mensen begrijpen misschien niet de uitdagingen en verantwoordelijkheden van mantelzorgers en tonen daardoor weinig waardering voor hun inspanningen.
2. Beperkte sociale steun: Mantelzorgers kunnen het gevoel hebben dat hun vrienden en familie niet begrijpen wat ze doormaken of dat ze geen tijd hebben om hen te ondersteunen.
3. Moeilijk te begrijpen: Niet iedereen kan begrijpen wat het inhoudt om mantelzorger te zijn, en sommige mensen vinden het moeilijk om zich in te leven in de situatie van de mantelzorger.
4. Verantwoordelijkheden van de mantelzorger: Mantelzorgers kunnen zich geïsoleerd voelen vanwege de vele verantwoordelijkheden die ze dragen, waardoor ze minder tijd hebben om zich sociaal te engageren.
5. Emotionele belasting: Mantelzorgers worden geconfronteerd met emotionele belasting die anderen misschien niet begrijpen, waardoor ze zich geïsoleerd kunnen voelen.
6. Beperkte tijd: Mantelzorgers hebben vaak beperkte tijd voor zichzelf, waardoor ze moeilijk actief kunnen deelnemen aan sociale activiteiten.
7. Gebrek aan informatie en ondersteuning: Sommige mantelzorgers voelen zich geïsoleerd omdat ze het gevoel hebben dat er een gebrek is aan informatie en ondersteuning voor hun specifieke situatie.

De impact van deze gevoelens kan aanzienlijk zijn. Het kan leiden tot stress, depressie en burn-out bij mantelzorgers, waardoor ze uiteindelijk zelf ook hulpbehoevend kunnen worden. Daarom is het van groot belang dat mantelzorgers voldoende steun en erkenning krijgen vanuit de samenleving en hun directe omgeving. Zo kunnen ze de zorg blijven bieden die zo essentieel is voor degenen die het nodig hebben.

Wat kunnen ondersteuners, gemeenten en de maatschappij voor deze mantelzorgers doen?

Mantelzorgers hebben behoefte aan verschillende vormen van steun om zich minder geïsoleerd en verwaarloosd te voelen. Enkele manieren waarop zij kunnen worden ondersteund zijn:

1. Sociale steun: Mantelzorgers hebben behoefte aan begrip en erkenning van hun situatie. Het is belangrijk dat zij steun krijgen van vrienden, familie en andere mantelzorgers. Het aanbod van lotgenotencontact is een bewezen interventie om het gevoel van isolatie te verminderen.
2. Praktische steun: Mantelzorgers kunnen geholpen worden door het bieden van praktische hulp, zoals het regelen van respijtzorg, het afnemen van taken en klusjes die voor hen te veel worden, en het bieden van vervoer.
3. Emotionele steun: Het aanbieden van psychologische ondersteuning en het luisteren naar de zorgen en angsten van de mantelzorger kan hen helpen om zich minder geïsoleerd te voelen.
4. Informatieve steun: Het verstrekken van informatie over beschikbare diensten en ondersteuning voor mantelzorgers kan hen helpen om beter om te gaan met de uitdagingen waar zij tegenaan lopen.

Volgende week deel 8 van deze reeks. Jolanda gaat dan in op het thema ‘Anticiperende rouw’.