Toestanderij #AdelheidRoosen #Mam #AlzheimerFluisteren

En toen zat je nagellak erop, lieve Mam. En toen stak je die hele lange linker arm met die mooie ferme hand eraan naar voren, greep met die gretige vingers naar m’n camera en zei: ‘Is, is, is dat een toestellerij? Een toestanderij, een toestelleritus, ding, dang. Een toestellerige toestand. Och wat lief. Mag ik dat us, mag ik dat hebben van jou? Voor mijn gehemel, voor mijn gehemelereis, dan toch?”

En toen lag ik alweer naast de tafel op de grond, flauwgevallen van zoveel mooie woorden achter elkaar.