skip to Main Content
Tips Om Je Zieke Partner Niet Te Betuttelen, Maar Wel Betrokken Te Zijn

Tips om je zieke partner niet te betuttelen, maar wel betrokken te zijn

Als je partner chronisch ziek is, lijd je mee. Maar je kunt het verloop van de ziekte ook positief beïnvloeden. Hoe vind je een goede balans?

Zij denkt: “Waarom heeft hij nou zo’n enorm stuk pudding op zijn bord geladen? Hij weet toch dat zijn bloedsuiker daarvan ontregeld raakt? De dokter heeft nog zo gezegd dat hij moet oppassen. Maar ik houd mijn mond maar. Als ik er wat van zeg, raakt hij geïrriteerd en is de sfeer bedorven.”
Hij denkt: “Op die bosbessenpudding heb ik me nou het hele jaar verheugd. Voor deze ene keer neem ik een flink stuk, het is maar één keer kerst tenslotte. Ik hoop maar dat zij het niet op haar heupen krijgt. Misschien had ik haar moeten zeggen dat ik extra insuline heb gespoten, zodat ik die pudding best kan hebben.”

Diabetes heb je niet alleen, zoals de Diabetesvereniging Nederland zegt. Dat geldt natuurlijk voor nog veel meer chronische ziektes. Maar als partner lijd je niet alleen mee, je kunt ook daadwerkelijk invloed hebben op het verloop van de ziekte. Als je partner chronisch ziek is, lijd je mee.  Hoe vind je een goede balans?

Samen praten over de gevolgen van de ziekte, een luisterend oor bieden, meegaan naar het ziekenhuis, klussen uit handen nemen: allemaal dingen die de chronisch zieke het gevoel geven er niet alleen voor te staan. Hoe belangrijk dat is, blijkt uit onderzoek: chronisch zieken die zich gesteund voelen door hun partner, hebben minder last van depressieve klachten.

Dat klinkt heel logisch, maar de invloed van de partner gaat verder. De partner kan het verloop van de ziekte zelfs beïnvloeden: hartpatiënten die zich emotioneel gesteund voelen door hun omgeving, blijven bijvoorbeeld langer leven dan anderen die steun ontberen. Ze zorgen beter voor zichzelf, nemen hun medicijnen trouwer in, en hebben minder last van stress.

Op PlusOnline vond ik drie tips om je zieke partner niet te betuttelen, maar wel betrokken te zijn.

1. Vraag wat je partner nodig heeft
“Waar het om draait, is dat je je zieke partner de steun geeft waar hij behoefte aan heeft”, zegt ­Mariët Hagedoorn, hoogleraar gezondheidspsychologie. “Vraag dat aan je partner, ook als je al lang samen bent. Zelfs als je denkt elkaar goed te kennen, kun je ernaast zitten. In een crisissituatie kunnen mensen andere behoeftes krijgen.”

2. Dwing niet tot praten
“Praten helpt alleen als beide partners ertoe bereid zijn”, zegt Hagedoorn. “Sommige mensen hebben meer behoefte aan afleiding; die willen niet constant met hun ziekte en angsten geconfronteerd worden. Dat moet je respecteren. Zoek liever een goede vriend of vriendin om je hart te luchten dan je partner te dwingen tot openheid.”

3. Zorg ook voor jezelf
“Blijf vooral dingen doen waarvan je zelf energie krijgt”, raadt Jet Tammeling partners aan. “Partners zeggen soms: als hij niet meer kan tennissen, stop ik er ook mee. Je hoeft niet in alles loyaal te zijn. Uiteindelijk is je partner daar niet mee geholpen. Integendeel: vaak voelen patiënten zich toch al schuldig omdat ze het leven van hun gezonde partner op zijn kop zetten.”

Bron:PlusOnline.nl

Avatar

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X