skip to Main Content
Terugblik Op Het Vooruitkijken #mantelzorg4voeters

Terugblik op het vooruitkijken #mantelzorg4voeters

Achteromkijken is niet mijn sterkste kant, ik ben meer van de toekomst.
Afgelopen jaar waren er weer volop mooi, mooier, mooiste momenten. Net als minder mooie gebeurtenissen die ik het liefst gelijk vergeet. Zinloos om daar te lang in te blijven hangen. Het put je uit, en lost niets op.
Wat maakte 2017 bijvoorbeeld mooi?
Ik ben trots op mijn plekje samen met Butler hier in het blogteam van mantelzorgelijk.nl
Butler is niet bepaald de doorsnee mantelzorger maar wij voelen ons thuis hier. Niet in de laatste plaats omdat ik intensief en lang mantelzorger was voor mijn moeder. Ik herken hier talrijke verhalen en situaties wat ik niet altijd makkelijk vind om over te schrijven. Met Butler valt nog heel veel te beleven, doldwaze, vrolijke, gezellige en spannende, maar ook ontroerende en emotionele belevenissen.

Het winnen van de Bronzen Venus van Milo, van DELA goededoelenfonds was een bijzonder mooie gebeurtenis! Het kwam werkelijk niet in mij op dat ik met die prijs thuis zou komen. Ik voel me zo vereerd, en ontzettend dankbaar voor iedere stem die ik kreeg. Nauwelijks onder woorden te brengen. Het geeft een toegevoegde waarde aan het werk voor
stichting De Hond Kan De Was Doen, wat me zeer nauw aan het hart ligt. Ik hoop stellig dat we het komend jaar, mede door de bekendheid die we kregen door de Bronzen Venus van Milo weer mooie stappen kunnen maken. De wachtlijst groeit, en mijn passie blijft om de mensen te helpen aan net zo’n geweldige assistentiehond als Butler.

Ook de opnames van het programma ‘Geloof en een hoop Liefde’ was een overweldigende verrassing. Wat een moment toen Elvira, mijn dochter, binnenkwam met de draaiende cameraploeg achter haar. Ik had dat totaal niet kunnen bedenken. Ik was niet eerder in mijn leven zo verbaasd, geloof ik. Een ontroerend mooi moment.

Onbegrijpelijk voor wie er niet mee te maken heeft misschien, maar voor mij zijn er mooie momenten als er weer de nodige nieuwe aanpassingen zijn gerealiseerd of hulpmiddelen zijn gerepareerd. De wanhoop soms nabij van de veranderde wet en regelgeving die totaal negatief uitpakt en waar je mee te dealen hebt. De kunst van het blijven lachen, vriendelijk, vrolijk zijn en daarbij een flinke dosis geduld opbrengen moet je kunnen beheersen om je hierdoor heen te slaan. In de praktijk een hele dobber, en dan te bedenken dat je gezondheid niet al te best is als je in deze molen terecht bent gekomen.

Samen met Butler laveer ik me tussen de mooi, mooier en mooiste momenten door, en dat doen we best heel aardig. Gekaderd door de sterke schouders van man en kinderen trotseren we de stormen die er zo nu en dan ook razen.
Reden om hun af en toe eens lekker te verwennen. Ik realiseer me terdege hun zorgen óm en vóór mij. Eerste Kerstdag, mijn geboortedag, wilde ik dat zij nergens voor hoefde te zorgen. Zelfs Butler krijgt een bijna vrije dag, en wordt (nog meer) verwend dan anders. Voor hem is het groot feest als we met zijn allen samen zijn. We hadden ‘Eric’s Kookservice’ gevraagd. Ideaal voor wat ik graag wilde, helemaal niets hoeven doen, maar wel heel goed eten. Eric stelt het menu samen (in overleg), kookte en op Eerste Kerstdag kwam hij samen met Saskia, zijn vrouw, een fantastisch, tot in de puntjes verzorgd kerstdiner thuis bezorgen. Verwendag voor de Mantelzorgers! Ik werd zo blij te zien hoe iedereen genoot van het heerlijke eten. Dat zou toch een uitkomst zijn als je dat vaker zo zou kunnen doen, daar waren we het allen helemaal over eens.
Wat een heerlijke zorgeloze Kerst/verjaardag met mijn gezin om me heen.
Vooruitkijkend op 2018 kan ik alleen maar wensen dat het voor iedereen een mooi, mooier mooiste jaar gaat worden.

Anita leeft 24 uur per dag met haar hulphond Butler. Anita’s moeder had ms, nu is zij zelf moeder met ms. Daarnaast is ze echtgenote, netwerker, van mantelzorg2voeter naar mantelzorg4voeter, blogger en drijvende kracht achter stichting De Hond Kan De Was Doen. Voor Mantelzorgelijk blogt zij over haar leven.

Anita Korff de Gidts

Anita leeft 24 uur per dag met haar hulphond Butler. Anita’s moeder had ms, nu is zij zelf moeder met ms. Daarnaast is ze echtgenote, netwerker, van mantelzorg2voeter naar mantelzorg4voeter, blogger en drijvende kracht achter stichting De Hond Kan De Was Doen. Voor Mantelzorgelijk blogt zij over haar leven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X