Teleurstellend dat niemand je verteld hoe je moet mantelzorgen!

Wat veel mantelzorgers met elkaar gemeen hebben is een gevoel van teleurstelling. Een dierbare wordt ziek en ineens sta je – onvoorbereid – voor een hele zware zorgtaak. Het meest teleurstellende is dat er niemand klaar staat met goede, praktische en bruikbare tips over hoe je moet mantelzorgen. Er bestaat geen handboek of handleiding die je kunt opvragen. We doen eigenlijk allemaal maar wat. Natuurlijk is niet elke dierbare het zelfde en de zorg voor hen al helemaal niet. Mantelzorgen is maatwerk. Maar in grote lijnen komt het voor ons allemaal wel op hetzelfde neer. Laats had ik een gesprek met een groep mantelzorgers en wij waren het eens over waar het vanaf het begin van de zorg al mis gaat: Communicatie en samenwerking tussen de verschillende zorginstanties.. Wat zou het al stukken schelen als dat geoptimaliseerd zou worden..

Neem de communicatie tussen ziekenhuizen en thuiszorg organisaties als het gaat om het naadloos overdragen van de zorg, na ontslag uit het ziekenhuis. Dat gaat best vaak fout. Daarnaast moeten artsen en verpleegkundigen de noodzaak meer gaan inzien van hoe de patiënt straks thuis verzorgd moet gaan worden. Hoe is de thuissituatie?  Al in een vroeg stadium moeten zowel patiënt als mantelzorger bij alle gesprekken betrokken worden. Zowel voor het zorgplan voor de korte termijn, als het plan voor de lange termijn. Als dingen niet lopen als gepland en er keuzes gemaakt worden van alternatieve opties, zal men meer rekening moeten houden met de patiënt maar ook met zijn mantelzorger . Het managen van verwachtingen is heel belangrijk en voorkomt veel ellende. Daarnaast zouden ziekenhuizen voor ontslag mantelzorgtips en kennis moeten kunnen overdragen. Zoals ook bij jonge moeders met het geven van borstvoeding en diabeten en het spuiten van insuline gedaan wordt.

Thuiszorgmedewerkers moeten niet alleen voor het medische deel van de verzorging getraind  worden maar ook voor het emotionele deel. Het leven van de patiënt en de mantelzorger staat vaak op z’n kop en beiden moeten erg wennen aan hun nieuwe leven vol zorg. Door training zullen thuiszorgmedewerkers alerter kunnen zijn, als de thuissituatie spaak dreigt te lopen. Ook kunnen ze de patiënten en hun mantelzorgers meer ondersteunen. Daarnaast zouden thuiszorgorganisaties ook meer gespecialiseerder personeel moeten kunnen inzetten. Een persoon die bijvoorbeeld dementie heeft echt heel andere zorg nodig, dan een persoon die een lichamelijke beperking heeft. Te vaak ontstaan er problemen en frustraties omdat thuiszorgmedewerkers niet over de juiste kennis beschikken en daardoor dus verkeerd handelen.

Heb jij nog punten of ideeën die je graag aan dit blog zou willen toevoegen? Zet ze alsjeblieft  als reactie onder dit bericht neer. Uit ervaring weten wij bij dat veel beleidsmakers op deze website meelezen. Wie weet kunnen zij iets met onze ervaringen.