Stiekum zorg verlenen * (hartekreet)

De meesten van jullie weten wel, dat mijn broer Kees geestelijk ziek is. Hij woont in een “begeleid wonen huis” in Weesp.
Zijn gezondheid gaat achteruit na jarenlang (enorm veel) medicijngebruik. Daarom heb ik afgelopen week besloten om hem wat beter in de gaten te gaan houden en om hem te begeleiden bij al zijn dokters- en ziekenhuisbezoeken.
Dat doe ik uit broederliefde en dat vind ik vanzelfsprekend. Daar hoeft de overheid mij niet op te wijzen.
In een gesprek vanmiddag met één van zijn begeleidsters hoorde ik, dat zij (de begeleiders) niet meer hun klanten (de inwoners) mogen meenemen naar dokters, bloedafnames, ziekenhuizen, enz. “Dat moeten de mantelzorgers maar doen, vindt Rutte”…
………..”Soms doen wij het nog wel, maar dat doen we dan STIEKUM” !!!………
Er is al heel veel gezegd over de verslechterende zorg in Nederland in het kader van liberale inzichten en er zijn schrijnender voorbeelden van, maar ik kan me hier zo kwaad over maken.
We leven in één van de rijkste landen ter wereld, maar voor “Zorg” is geen geld.
Sodemieter op! Zorg MAG kennelijk niets meer kosten!
Bekende uitspraak: “Beschaving van een land kun je afmeten aan de hoeveelheid zorg, die besteed wordt aan zwak geborenen, mensen, die invalide zijn geraakt, mensen, die geestelijke wrakken zijn en (demente) bejaarden. Kortom: onze zwakkeren”.
We leven steeds meer in een “Winners and Loosers” maatschappij. Hoe was dat lang geleden in onbruik geraakte woord ook alweer? Uh…oh ja…”sociaal”.
Overigens leerde ik ook van de begeleidster, dat de meeste familieleden zich verre houden van hun zwakke broeders en zusters; Rutte of geen Rutte. Die mensen vallen nu gewoon simpelweg in het diepe.
&^%$#@!

10989216_10207534851908106_631713437376887454_o-2
(op de foto: Kees (links) en ik in betere tijden)

Ik ben Willem Kroon. Sinds een tijdje schrijf ik blogs. Ze komen als bij toverslag in mijn hoofd en dan móeten ze er uit.

Het aftakelingsproces van mijn goede ouders heeft mij ontzettend aangegrepen. Inmiddels zijn zij er niet meer, maar ik ben er nog dagelijks mee bezig. De zorg voor mensen, waar je ontzettend veel van houdt, wordt steeds moeilijker in Nederland. Laten we elkaar bewust maken van het feit, dat Mantelzorg zeer belangrijk is, maar niet afgedwongen kan worden. Het moet gewoon uit je hart komen. De overheid kan en moet ons daar alleen maar bij helpen.

Die overheid, dat zijn wij zelf. Er móet geld genoeg beschikbaar zijn voor de Zorg, óns geld, voor ónze dierbaren, voor onszelf.

Comments (0)

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top