Stelling: Mantelzorgers moeten meehelpen in zorginstelling.
De krapte op de arbeidsmarkt – maar ook bezuinigingen – raken de professionele zorg enorm. Verschillende zorginstellingen experimenteren inmiddels met inzet van mantelzorgers in het ziekenhuis. Maar uit ervaring weten we ook dat verpleeghuizen al langer een beroep doen op de extra handen van de mantelzorger. Het Maastricht UMC heeft zelfs al een opleiding voor mantelzorgers.
Op Plus Online lazen wij een interessante stelling: mantelzorgers moeten meehelpen in de zorginstelling. Wat vind jij? Eens of oneens?
EENS, juist goed als mantelzorgers meehelpen
Het is als mantelzorger fijn om direct betrokken te zijn bij de zorg van je naaste. Het geeft voldoening. Een dierbare wordt op deze manier niet de dupe van de tekorten in de zorg. In veel landen is het heel gebruikelijk dat de familie meehelpt in de zorginstelling, dus waarom hier niet? Als je op bezoek bent kunt je best je steentje bijdragen. Zorg van en voor een dierbare komt het welzijn alleen maar ten goede.
ONEENS, dat is niet de (extra) taak van de mantelzorger
Als mantelzorger help je iemand thuis. In het ziekenhuis/verpleeghuis zijn daar nu juist andere mensen voor. Verzorgenden en verpleegkundigen die daartoe zijn opgeleid en het dus beter kunnen. Verder kan de taak van de mantelzorger veeleisend zijn en vermoeiend. Waarom zou je ook in het ziekenhuis/verpleeghuis moeten meedraaien? Vooral als je ook nog werkt of kinderen in huis hebt, is dat geen doen. Daarbij: niet iedereen heeft een mantelzorger beschikbaar.
We zijn benieuwd naar jullie mening. Laat je het onder dit bericht weten?
Meer lezen
oneens, mantelzorger is al overbelast en heeft meerdere taken, dan alleen de verzorging en waarom zit je naaste in een verpleeghuis?…….Juist. Ik doe de was, ga naar vergaderingen, MDO-vergaderingen, mee naar de tandarts enz, wij zijn al onbetaalde krachten!!!!
Op het moment dat mijn partner in een verpleeghuis gaat wonen, wil ik graag betrokken blijven bij zijn leven. Ik zie mezelf dan niet als bezoek, maar nog steeds als levenspartner van mijn echtgenoot, met een zekere verantwoordelijkheid. Dat betekent niet dat ik de zorgtaken weer wil overnemen. En dat moet zeker niet verplicht worden. Maar het betekent ook niet dat ik helemaal niets meer wil en kan doen. Als ik er ben en mijn partner wil naar de WC, dan kan ik hem best even helpen. Ik stel me ook voor dat ik één of meer dagdelen per week aanwezig ben en bijvoorbeeld help met een koffieronde of met koken. Omdat ik betrokken wil blijven bij zijn leven. Ik zie dat ook als één van de voordelen van zijn eventuele verhuizing naar een verpleeghuis. Je hebt meer quality time met elkaar omdat ik beter in mijn vel zit en bewust kies voor de bijdrage die ik wil leveren. Maar als het verplicht gaat worden, als ik moet komen opdraven om mijn partner te douchen bijvoorbeeld, dan zal ik zeker in opstand komen. Dat gaat echt te ver en mag niet gebeuren. Want in ons geval en in heel veel meer gevallen gaat de partner naar het verpleeghuis omdat de mantelzorger op instorten staat of al ingestort is. Ook mantelzorgers zijn mensen en hebben hun grenzen.
ONeens. Mantelzorgers doen al heel veel en vaak langdurig. Soms naast een betaalde baan en veel mantelzorgers raken overbelast.
Het is niet de bedoeling dat mantelzorgers taken en banen van zorgmedewerkers gaan overnemen. Een hele slechte zaak.