skip to Main Content

Opgeven is geen optie! #zorgintensiefkind

Kirstin BischofBram ligt ondertussen alweer een tijdje in het ziekenhuis. Gwen heeft ondertussen zomervakantie en waar iedereen van de zon heeft genoten, hebben wij genoten van de airco op een klein kamertje in een academisch ziekenhuis. De vakantie is geannuleerd en we hadden het ons allemaal anders voorgesteld. Zo ook de operatie waarvoor Bram op de spoedlijst stond. Bram kwam na een paar dagen wachten niet aan de beurt en het nuchter blijven ging hem niet in de koude kleren zitten. Er blijkt iemand uitgevallen op de reguliere lijst en Bram krijgt dat plekje. Het duurt wel een paar dagen maar dat moet wel lukken als Bram niet meer nuchter hoeft te zijn.

En dan is het zover…
Je brengt je kind weg en weet dat er een kans bestaat dat hij het niet overleefd. De rillingen gaan over je lijf en spreekt hem goede moed in, opgeven is geen optie. Ik houd Bram nog vast en geef hem een kusje, dan krijgt Bram een slaapmiddel en verlaat ik de koude operatiekamer. De operatie duurt meerdere uren en er staat veel te gebeuren. Na wat buiten in de hitte te hebben gezeten gaan we verkoeling zoeken op Bram zijn kamer en dromen wat weg… Opeens alsof ik nog droom.. dit kan niet… Staat na twee uur de neurochirurg met verpleging bij ons in de kamer. Mijn hart staat stil.. Heel onwerkelijk vertelt ze dat ze klaar zijn en alles goed is gegaan. Maar ik begrijp er niks van, ik kan het niet bevatten. Hoe kan ze nu al klaar zijn? Terwijl we naar de lift lopen vertelt ze dat ze tijdens OK hebben besloten om het anders te doen dan ons was verteld. De ingreep was hierdoor minder heftig en sneller klaar. Bram blijkt zelfs tegen zijn gewoonte in al wakker en ligt op de vercouver afdeling. IC lijkt niet nodig want ook beademing is al verwijderd. Trots en euforisch zitten we bij Bram die ondertussen lekker van een ijsje smult.

Wel heb ik moeite met wat er nu is gedaan tijdens OK, nu ik het begrijp. We hadden hier immers geen toestemming voor gegeven, al vind ik het wel beter wat er is gedaan dan van te voren verteld. De operateur (arts die opereert) is verantwoordelijk en mag het plan veranderen. Ze vond het gaatje bij de hersenen nog in goede staat en zag geen problemen om de drain op de zelfde plek en kant terug te plaatsen vanwege infectiegevaar. Dit heeft ze dus gedaan en bij zijn achterhoofd komt de drain er nu uit. De drain wordt extern geregeld en dat is een hoop gedoe, maar er zijn ergere dingen.
Nu moet Bram herstellen van alle infecties en operaties. Over ongeveer twee weken, Bram ligt dan zo een zeven weken in het ziekenhuis, gaat er dan wel een grote, ingrijpende operatie plaatsvinden. De gehele drain gaat intern terug geplaatst worden en wel op de andere kant. Dit wordt een dag van te voren pas definitief beslist en vastgelegd om zo een situatie als de laatste keer te voorkomen. Maar uit ervaring weten mijn man en ik de gevaren en de risico’s al, waar we niet vrolijk maar eerder opnieuw bang van worden.
Ondertussen houdt Bram zich redelijk goed. Hij blijft nog steeds verhoging en koorts houden en ook alle medische handelingen zoals bloed prikken, pleisters vervangen en infuus prikken is Bram terecht spuugzat. Alle uitslagen van onderzoeken zijn matig maar voor nu beoordelen we deze als voldoende, we stellen onze doelen constant bij. Als Bram rust heeft kunnen we gelukkig vaak genieten van zijn mooie lach en daar doen we het voor.

De hele dag door krijgen we artsen en paramedici aan zijn bed en ook is er elke dag wel visite als Bram dit aankan, ondanks dat, duren de dagen lang. Met een kort bezoek van de cliniclowns is het overigens altijd een bijzonder rustig maar warm feestje. We ontvangen veel lieve kaarten, bloemen en berichten en krijgen veel hulp van allemaal lieve mensen om ons heen. Dit voelt heel speciaal en is hartverwarmend, we zijn alle mensen ontzettend dankbaar.
Bram blijft nog steeds doorvechten, dus wij mogen ook zeker niet opgeven!

Kirstin Bischof (31) is getrouwd en moeder van twee kinderen.
Ze is mantelzorger van zoon Bram (5).

Kirstin Bischof

Kirstin Bischof (31) is getrouwd en moeder van twee kinderen.
Ze is mantelzorger van zoon Bram (5).

Dit bericht heeft 0 reacties
  1. Bedankt voor het delen. Sterke bikkels zijn jullie! Sterkte & succes met het herstel. Groet, van een moeder van een zorgintensieve zoon met ook een drain (& heel veel ellende..).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X