skip to Main Content
Niets Dan Hulde En Applaus Maar Waardering? Ho Maar!

Niets dan hulde en applaus maar waardering? Ho maar!

Het zorgpersoneel heeft keihard moeten werken tijdens de coronacrisis. Desondanks krijgt deze mensen niet de waardering waar ze zo op hoopten. Vorige week schreef ik er al een blog over: professionele zorgers en mantelzorgers hebben ineens iets gemeen. We worden beiden de hemel in geprezen, ontvangen niets dan hulde en applaus, maar een tegemoetkoming om te laten blijken hóezeer we gewaardeerd worden, ho maar!

Diederik Gommers

Een paar dagen na het schrijven van mijn blog keek ik naar een uitzending van OP1 waarin IC-arts Diederik Gommers een pleidooi hield voor verpleegkundigen. Hij vindt namelijk dat zij een prominentere plek verdienen. Letterlijk zei hij  “Ik zit hier vooraan, de verpleegkundige zit achteraan. Dit moet écht veranderen. We hebben hen kei- en keihard nodig.” En vervolgens maakt hij een waanzinnig gebaar naar een verpleegkundige die ook aan tafel zit. Kijk maar eens naar het volgende fragment:

Mantelzorgers

Het gebaar van Diederik Gommers raakte me. Waarom? Omdat ik door de vele uren aan de hulplijn van Mantelzorgelijk weet hóe ontzettend zwaar mantelzorgers in thuissituaties het gehad hebben tijdens de afgelopen lockdown. Ineens stonden zij er helemaal alleen voor toen thuiszorg, thuishulp, dagbesteding, therapeuten, medische ondersteuning en sociaal werk stopten omwille van besmettingsgevaar. Tot middernacht gingen onze telefoonlijnen non stop. Honderden radeloze, boze en huilende mantelzorgers heb ik gesproken en getracht te helpen. De verhalen waren verdrietig en zorgelijk. Ik heb er werkelijk waar nachten niet van kunnen slapen. Als er iets is dat de coronacrisis voor mij heeft blootgelegd dan is het wel hóe slecht het gesteld is met de positie van de mantelzorger in Nederland. De groep die mij zo nauw aan het hart ligt is gewoon in de kou gezet!

Waardering

Natuurlijk vind ik dat verpleegkundigen meer waardering zouden moeten hebben na al hun belangrijke werk in de Coronacrisis.  Maar dat geldt voor mantelzorgers net zo goed. Wie staat er nu eens op voor al mijn ex-lotgenoten? Wie maakt voor hen zo’n indrukwekkend gebaar, als Diederik Gommers voor de verpleegkundigen deed? Mantelzorgers zijn en worden steeds meer van onschatbare waarde in onze samenleving. Ouderen blijven in de toekomst langer thuis wonen. Omdat dit hun wens is, maar ook omdat de toegang tot verzorgings- en verpleeghuizen steeds meer beperkt wordt. Mantelzorg wordt daarmee een steeds belangrijker fundament van de zorgverlening. Maar blijven mantelzorgers in de toekomst voldoende in staat en bereid om die zorg ook werkelijk te verlenen? Dan mag de overheid nu echt wel eens héél hard gaan nadenken over een serieuze waardering, want zoals het nu gaat kan het echt niet doorgaan.

Geen loze woorden maar daden

De tijd van al die loze complimenten is, na hetgeen we tijdens de coronacrisis geleerd hebben, nu wel echt voorbij. Ik ben langzamerhand helemaal klaar met al die loze woorden en veren in achtersten. Ik wil daden zien! Mantelzorgers verdienen een serieuze positie in onze maatschappij. Beleid moet gebaseerd worden op een representatief deel van álle mantelzorgers in Nederland en niet alleen op ouderenzorg. Er moet maatwerk in de ondersteuning komen. Mantelzorgbudgetten van gemeenten moeten geoormerkt worden, zodat het geld daadwerkelijk aan mantelzorgondersteuning wordt uitgegeven. Mantelzorgers moeten een volwaardig partner in de zorg voor hun dierbaren worden. Inkomensverlies vanwege mantelzorg moet gecompenseerd gaan worden. En iedereen moet nu echt gaan stoppen met praten óver mantelzorgers. Mantelzorgers hebben ook een stem en weten haarfijn aan te geven wat zij nodig hebben om de zorg te kunnen volhouden. Dit gaat verder dan zorgladders en koffieochtendjes met lotgenoten. Nu actie, voor er ook een chronisch tekort aan mantelzorgers ontstaat!

Avatar

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X