Natuurlijk willen senioren thuis blijven wonen!

gelezen2Uit een onderzoek van Unie KBO blijkt dat Nederlandse senioren zo lang mogelijk thuis willen blijven wonen. Maar liefst twee derde van de senioren verwacht dat hun kinderen geen hulp bieden als dat nodig is. Bovendien zou 91 procent van de senioren niet bij de eigen kinderen in huis willen wonen.

De meeste senioren wonen zelfstandig en willen dat graag zo lang mogelijk blijven doen. 77 procent van de senioren die zelfstandige woont, verwacht zo tot hun overlijden te kunnen blijven wonen. Toch is het de vraag of hun woning daar wel voor geschikt is en of ze hulp krijgen als dat nodig is.

Bijna zes op de tien senioren wil het liefst naar een aanleunwoning, wanneer zelfstandig wonen niet mogelijk meer is. Nederlandse senioren bereiden zich wel tijdig voor op langer thuis wonen. 38 procent van alle senioren heeft al aanpassingen aan hun huis laten verrichten. Maar 15 procent vindt de woning niet geschikt voor lange zelfstandige bewoning en wil liever verhuizen.

Bron: Ouderen Journaal

Marjolijn: “Het lijkt bijna of er geen vuiltje aan de lucht is, als ik dit bericht lees. Dit soort uitkomsten van onderzoeken komt de overheid natuurlijk hartstikke goed uit! Ouderen willen lekker thuis wonen – geef ze eens ongelijk – en zorgverzekeraars zijn voor. Begrijpelijk want het is uiteraard stukken goedkoper dan een verzorgingstehuis. Maar hóe reëel is deze uitkomst eigenlijk in deze tijd, met de huidige zorgwet?

Gemeenten zijn helemaal niet zo scheutig als het aankomt op levering van thuiszorg.
Het huidige motto is: Liever minder dan meer en anders doen de Mantelzorgers het maar! Daarbij is het ook sterk afhankelijk in welke gemeente de zorgvrager woont. De ene gemeente is guller dan de andere. En wat als je kinderen 80 km verderop wonen en de buren zelf hulpbehoevend zijn. Vraag je het dan aan een vage kennis? Alsof senioren – als zij daartoe überhaupt nog toe in staat zijn – dát zouden gaan vragen. Die generatie heeft nog nooit om hulp gevraagd! Daarbij met de huidige mentaliteit: Mensen groeten elkaar tegenwoordig amper in dorpen, alsof ze dan wel klusjes voor een wildvreemde zouden willen doen..

En dan is er nog iets waar met geen woord over gerept wordt: het verschil tussen arm en rijk! Als je geld zat hebt, kun je natuurlijk fijn alle zorg inkopen, die je maar wenst. Maar hoe zit het met de senioren die moeten leven van een aow-tje en een piepklein pensioen? Laten we die dan gewoon barsten, nu de kraan voor de ouderenzorg langzaam aan wordt dichtgedraaid? Inmiddels zijn de eerste nieuwsberichten over ouderen, die financieel in het nauw zitten, al verschenen. Eigen risico’s kunnen niet betaald worden, eigen bijdragen blijven onbetaald, zorg wordt afgezegd. Schrijnend! Gaat de gemeente in dit soort gevallen dan ook roepen: Dat regelt je kind, je buurman of die vage kennis dan maar?

Avatar foto

Marjolijn Bruurs is sociaal ondernemer, voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk en initiatiefnemer van Mantelzorgelijk.nl. Als ervaringsdeskundige en mantelzorgactivist maakt zij zichtbaar waar beleid en praktijk uit elkaar lopen en wat dat betekent voor mantelzorgers. Ze zet zich in voor structurele verandering, spreekt zich uit waar systemen tekortschieten en pleit voor beleid waarin de grenzen, bestaanszekerheid en stem van mantelzorgers daadwerkelijk leidend zijn.

Comments (0)

  1. Begeleiding was in een verzorgingshuis je goed recht om te krijgen. Nu moet je bij gemeentes er om smeken en hebben ze liever dat een vrijwilliger het voor je doet. Mooie boel! Al die vrijwilligers zijn dus de vroegere zorgmedewerkers die door deze beslissingen zonder baan komen te zitten! Tijd voor een basis inkomen, kan iedereen weer zelf voor zijn dierbare zorgen!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top