Foto © Claudia Otten

Na 7 weken logeren is mijn vrouw weer thuis

Ik had het al eerder geschreven dat de mogelijkheid tot logeren bij de zorginstelling Nieuw Unicum er voor deze keer weer op zit. Gisteren heb ik de spullen van mijn vrouw opgehaald en is zij met de zorgtaxi inclusief scootmobiel naar huis gebracht. In de ochtend voor vertrek hebben mijn vrouw en ik met begeleiders en een paar bewoners nog een bakkie koffie gedronken. Mijn vrouw heeft uitgesproken dat zij het heel moeilijk vind om weer naar huis te gaan. Mijn vrouw heeft het zo ontzettend naar haar zin bij de zorginstelling. Het is voor ons beide een omslag welke we moeten maken. Ik ben er onrustig van en kon er vannacht slecht van slapen. Bij thuiskomst hebben we een broodje gegeten en moest mijn vrouw haar weg weer vinden in huis. Ik bemerkte dat het veel prikkels gaf waarop ik voorstelde een stukje te gaan rijden met ons autootje en het zo te doorbreken. Zo hebben we gedaan. Gisterenmiddag belde de psycholoog van de zorginstelling Nieuw Unicum mij naar aanleiding van het neuropsychologisch onderzoek welke is gedaan. Ik was blij dat deze mij belde aangezien ik officieel niet weet van het onderzoek. Het blijkt dat dit op verzoek is gedaan van de begeleiding van de logeer afdeling. Doordat mijn vrouw een langer aan elkaar gesloten periode heeft gelogeerd stuiten de begeleiding op stukjes gebruiksaanwijzing van mijn vrouw. Hierdoor kwam het verzoek om het neuropsychologisch onderzoek te doen en ook het gesprek met mij aan te gaan. Ze weten dat ik tegen dezelfde zaken oploop. Mijn vrouw komt altijd bij mij aan als er iets niet lekker loopt. Mijn vrouw heeft ook aangegeven tijdens het onderzoek dat zij vind dat ik de enige ben die haar kan geruststellen. Uiteraard kwam hierdoor de vraag wat de truc is. In het telefoongesprek met de psycholoog heb ik een beetje kunnen vertellen hoe ik wel of niet doe voor zover dat mogelijk is. Wel bijzonder om te bemerken dat de begeleiding tegen de zelfde probleempjes oploopt. De gedachten van dit alles is om te zorgen dat de afdeling waar mijn vrouw gaat komen te wonen een zo goed als mogelijke overdracht krijgt inclusief handleiding welke bij mijn vrouw past. Wat vind ik dat geweldig. Dat laat zien hoe goed de zorg omtrent mijn vrouw bij de zorginstelling is.

"Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger."

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top