skip to Main Content
MiMakker Sophie: ‘ Wat Een Geluk Dat Je Een Stukje Van De Wereld Bent.’

miMakker Sophie: ‘ Wat een geluk dat je een stukje van de wereld bent.’

Wat een geluk dat je een stukje van de wereld bent.
Mevrouw van der Loos zit in de huiskamer, ze heeft haar ogen dicht. Stil gaat miMakker Sophie naast haar zitten. Ze spiegelt de houding van mevrouw en ademt mee in het ritme van haar ademhaling.
Langzaam wordt mevrouw wakker en wanneer ze haar ogen opent, kijkt ze Sophie aan. “Ik heb het koud. Jij ook?” vraagt ze. Sophie knikt. “Kom maar tegen me aan zitten, dat helpt.” zegt mevrouw liefdevol. Sophie kruipt dicht tegen mevrouw aan en wiebelt nog wat. “Zit je goed?”, vraagt mevrouw. “Kom maar stijf tegen me aan.” Sophie kroelt zich nog dichter tegen haar aan. Mevrouw pakt de arm van Sophie en met haar stijve vingers wrijft ze teder over de arm van Sophie. Ik, Gerja, merk dat de liefde die mevrouw Sophie onverwacht geeft, me enorm raakt.
“Wat mooi hè, dat we elkaar kunnen helpen!” zegt mevrouw. Ze geniet zichtbaar. Even kijken de twee elkaar aan en krijgt Sophie spontaan een kus. Mevrouw wrijft ondertussen de arm van Sophie nog steeds warm en ze vertelt dat ze buikpijn heeft. Terwijl ze de arm van Sophie blijft strelen, vraagt ze: “Wordt het al beter?” Sophie knikt en zegt: “En bij jou?” Mevrouw schudt haar hoofd en antwoordt: “Nee, dat is nog niet over, maar dat geeft niet, want het is fijn dat we elkaar kunnen helpen.”
Samen blijven ze zo een tijdje zitten en wanneer Sophie vertrekt, zegt mevrouw: “Doe je wel voorzichtig lieverd!” Sophie glimlacht en zingt mevrouw de eerste regel van het liedje toe: “Wat een geluk, dat je een stukje van de wereld bent.” Mevrouw zingt het liedje zelf verder.
En wanneer Sophie de gang in loopt, hoort ze mevrouw nog steeds zingen:
“Wat een geluk dat ik een stukje van de wereld ben.
Dat ik de wijsjes en de sijsjes en de merels ken.
En dat ik mee mag doen met al wat leeft.
En mee mag ademen met al wat adem heeft
Ik ben zo blij dat er in mei altijd narcissen zijn.
En dat er vruchten, vlinders, veulens, vogels, vissen zijn.
En al die boodschap komt enkel door jou.
Omdat ik zo vreselijk ongeneeslijk van je hou.”

Woorden schieten tekort om uit te drukken wat deze ontmoeting met mij doet. Ik kan alleen maar blij zijn dat ik een stukje van haar wereld mocht zijn.

Gerja

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X