Mijn digitale reddingslijn

Elke ochtend kijk ik uit naar dat eerste berichtje. Aan de andere kant van Nederland zit zij, een lotgenoot die precies begrijpt hoe het voelt om te zorgen voor iemand die je langzaam kwijtraakt. Ik leerde haar kennen via Mantelzorgelijk.

De gemeente organiseert ook lotgenotencontact. Helaas niet passend voor mij. Ik werk nog en die koffieochtenden zijn altijd onder werktijd. Mijn baas ziet me aankomen. En thema bijeenkomsten voor Alzheimer of autisme zijn ook niets voor mij. Mij n partner heeft en spierziekte maar dat is voor onze gemeente helaas geen thema.

Ik voelde me steeds meer alleen. En toen ben ik dus via Google gaan zoeken en kwam ik op de online community van Mantelzorgelijk. Direct voelde dat goed want daar vond ik gelijkgestemden en vond ik dus na een week al mijn online buddy.

Ondanks de kilometers tussen ons, voelt zij dichterbij dan ooit. Via onze dagelijkse online gesprekken delen we de kleine overwinningen en de stille struggles. Haar woorden geven me herkenning en erkenning, iets wat ik in mijn eigen omgeving soms mis.

Dankzij haar voel ik me minder alleen, gesteund in een wereld die vaak zo geïsoleerd kan lijken. Ze is mijn digitale reddingslijn, en dat maakt me super gelukkig. Ik zou het elke mantelzorger aanraden!

liefs,

Lotte