skip to Main Content
Martha Schrijft Over Haar Partner Met Kanker: Gezond Ziek

Martha schrijft over haar partner met kanker: Gezond ziek

Enkele maanden lang rijden we een keer in de maand, vier en een half uur, voor een lokale chemokuur. En de eerste keren komen we rond 23.00 uur thuis met het woord stabiel in onze kofferbak. We zijn voorzichtig optimistisch dat het ons, zoals de arts ons beloofde, wat extra tijd kan geven.

Gezond ziek

Dat de kinderen nog wat langer van hun vader kunnen genieten. Dat we nog even wat langer samen zijn en dat die vader en man kan doen wat hij het liefste doet. Bezig zijn, werken, klussen sporten en vrijwilligerswerk vullen, naast de bezoeken aan het ziekenhuis, nog steeds zijn agenda. De kwaliteit van leven heeft, op het lichamelijke en fitte stuk,  niets ingeboet ondanks dat er inmiddels zo’n dertien chemokuren door zijn aderen is gegaan. Dat hij, en ook wij, hier heel veel mazzel mee hebben beseffen we donders goed. Maar tegelijkertijd geeft het een bizar dubbel gevoel. Een van onze kinderen noemt het een keer “gezond ziek” zijn. En ja, zo voelt het ook.

Toerist in Frankfurt

Wanneer we voor de vijfde lokale chemokuur naar Duitsland rijden gaan we dit combineren met een weekend weg. Samen met nog een stel gaan we de toerist zijn in Frankfurt. Om de laatste dag daar weer een paar uren in het ziekenhuis te bivakkeren. We hebben er zin in, gezellig met ons vieren de stad verkennen waar we nu al regelmatig zijn geweest.

Maar dat loopt even anders. Diezelfde vrijdagavond wordt mijn man helemaal niet lekker en we belandden erg vroeg in de hotelkamer. Hij kruipt onder de wol en we verwachten dat hij na een goede nacht er weer is. Maar die nacht wordt hij rillend en zwetend wakker. Koorts velt hem en zowel de zaterdag als zondag blijft hij onder de dekens. De lol is van het weekend af ook al proberen wij er nog met ons drieën van te maken. Maar mijn gedachten zijn in de hotelkamer. Knapt hij weer op, kan de kuur maandag nu wel doorgaan? Wat is dit? En ja, zelfs de gedachte: is dit het begin van het eind spookt even door mijn hoofd. Dit druk ik snel weg, is eigenlijk nergens op gebaseerd. Het zal wel een griepje zijn die het weekend in het water doet vallen. In de loop van de zondagavond is hij weer wat opgeknapt, de koorts lijkt gezakt.

We zullen af moeten wachten hoe het er de volgende ochtend voor staat.

Kan de chemokuur doorgaan?

Maandagochtend is de koorts weg en nog wat gammel gaan we op weg naar het ziekenhuis. We hebben het erover gehad, vertellen we dit of gokken we het erop. Mijn man besluit om niet te zeggen dat hij net twee dagen koorts heeft gehad. Hij voelt zich misschien nog wat slapjes maar verder gaat het weer. Met gierende zenuwen wachten we in het , ons inmiddels vertrouwde buitenlandse ziekenhuis. Worden we naar huis gestuurd of mag de chemokuur doorgaan? Gelukkig is het laatste het geval. Wel besluiten we deze keer niet te wachten op een gesprek met de arts aan het eind van de dag maar om gelijk naar huis te rijden. Het was een pittig weekend voor ons beiden. Hij nog moe van een weekend ziek zijn en ik van de zorgen die dit onverwachte verloop met zich mee brachten. De communicatie met de Duitse arts verloopt per mail en ik stuur de volgende dag dan ook direct een mail met de vraag hoe de scans eruit zagen.

Onverwacht goed nieuws

En we krijgen een antwoord waar we niet op rekenen. De uitzaaiingen in het buikvlies zijn helemaal rustig en de tumor is ietsje kleiner dan bij de vorige behandeling. Verbaasd lees ik het voor. Geloof de woorden bijna niet die daar in het Duits op mijn scherm staan. Stabiel is verandert in kleiner geworden….

En zo loopt het anders dan verwacht. Het weekend weg viel in het water maar de uitkomst is al met al bizar fijn.

Geeft dit weer hoop op….toekomst?

Als Coach rondom Kanker bied ik je een steun in de rug tijdens of na de ziekteperiode van  je partner of iemand anders in je omgeving. Ik begeleid je zodat je met meer rust, veerkracht en energie het leven naast kanker langer volhoudt.

Martha Wieling

Als Coach rondom Kanker bied ik je een steun in de rug tijdens of na de ziekteperiode van  je partner of iemand anders in je omgeving. Ik begeleid je zodat je met meer rust, veerkracht en energie het leven naast kanker langer volhoudt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X