Mariette blogt exclusief vanuit het buitenland – Waardeert de persoon voor wie je zorgt wat je doet?

Best een riskante vraag, vind je niet? Maar we vragen het toch. Misschien waarderen de mensen voor wie we zorgen ons, maar kunnen ze dat niet goed overbrengen of misschien zijn wij niet goed in het accepteren daarvan. Misschien hebben zij echt het idee dat wij het hun verschuldigd zijn of beseffen niet wat een opoffering mantelzorg kan zijn.

Ik ben al jaren mantelzorger en het gaat altijd op en neer, de ene dag beter dan de andere. Dat heeft voornamelijk met pijn te maken. Hoe meer pijn, hoe chagrijniger. – Debra

Ja, ondanks mijn vaders problemen met communicatie grijpt hij altijd mijn hand, lacht of strekt zijn armen uit voor een knuffel. Heel soms kan hij de woorden nog vinden en zegt ‘dank je wel, ik hou van je.’ Het is moeilijk, maar het lijkt alsof hij die woorden altijd op het juiste moment weet uit te spreken. – Melissa

Ik zorg voor mijn man, en hij waardeert mij, absoluut. Hoe gek het ook mag klinken, hij is ook mijn mantelzorger. Hij zorgt dat ik mezelf niet over de kop werk en dat mijn angsten onder controle worden gehouden. – Sylvia

Het grootste deel van de tijd, NEE!! Dat maakt het echt moeilijk om te blijven helpen, zeker omdat het om mijn eigen moeder gaat. Ze verwacht gewoon dat ik alles voor haar doe, en daarom is er weinig waardering. Sterker nog, ze geeft me meer schuldgevoelens omdat ik niet altijd alles precies doe wanneer en hoe zij het wil. – Lynda

Mijn moeder heeft dementie en daardoor uit ze haar gevoelens vrijwel niet meer, maar een keer, toen ik haar de dagelijkse medicijnen had toegediend en oogdruppels had gegeven, keek ze naar me op en zei ‘je zorgt zo goed voor me, liefje.’ Nou dat kwam wel binnen. Ik slaagde erin om mijn tranen in te houden totdat ik de kamer uit was. Op momenten dat ze ondankbaar lijkt herinner ik mezelf eraan dat het mijn perceptie is, want toen ze zichzelf nog was, gedroeg ze zich nooit zo. Ze was altijd vriendelijk en liefdevol naar mij toe. Deze ziekte heeft me van die liefhebbende relatie beroofd, haar emoties waren het eerst verdwenen. Maar op dat korte moment klonk ze weer als mijn moeder, en zei wat ik al zo lang van mijn moeder wilde horen, snap je? Ik had het gevoel dat ze weer trots op me was, al was het maar een momentje, maar dat moment zal ik nooit meer vergeten. – Kristine

Mijn moeder waardeerde wat ik deed, maar ze had veel slechte dagen waarop ze echt gewoon gemeen kon zijn. Maar ja, ze wist dat ze ging sterven dus ze had het recht om kwaad te zijn. Ik probeerde gewoon maar begripvol te zijn. – Cindy

Ik zorg voor mijn tante die de ziekte van Alzheimer heeft. Elke dag zegt ze tegen me dat ze zo dankbaar is voor alles dat ik voor haar heb gedaan. Haar dochter waardeert het net zoveel als zij. – Tricia

Niet altijd. In december zijn we 51 jaar getrouwd dus je kunt zeggen dat we elkaar goed kennen, maar ondanks dat wens ik soms dat hij iets van waardering zou laten blijken. Het is niet anders. – Christine

Soms denk ik van wel en soms van niet. Familieleden vinden mij een lui stuk vreten en ik vraag me soms af of ze dat idee van hem krijgen. Ik weet dat ze van alles over mij zeggen en hij verdedigt me niet omdat hij niet wil dat er iemand kwaad op hem wordt. Het lijkt alsof ik er altijd moet zijn zodat hij zijn frustraties op mij kan afreageren, met gevolg dat ik degene ben die kwaad wordt. – April

Ja, maar de familie niet. Ik werk in een verpleeghuis en meestal eist en verwacht de familie teveel. Ze denken dat wij al onze acht uren aan hun naaste kunnen besteden en vergeten dat er andere mensen zijn waar we ook voor moeten zorgen. – Elizabeth

Op dit moment waardeert mijn man wat ik doe. Hij zegt vaak dat hij zonder mij niet meer in leven zou zijn. Ik hoop dat dit niet verandert als de ziekte zich verder ontwikkelt. – Carrie

Hoe zit het met jou?