
Mantelzorggelukje: Blijven lachen
Als ik nu terugdenk aan mijn mantelzorgperiode, denk ik meteen aan mijn vader. Aan die gruwelijke Alzheimer die hem te grazen nam en hem stukje bij beetje zijn normale bestaan af heeft genomen. En aan zijn motto: “Wat er ook gebeurd, Mallijn. Blijven lachen!” Maar hoe moeilijk het ook was om met die verrekte Alzheimer te dealen, we zijn idd altijd blijven lachen. Ook mijn vader en zeker als we gekke filmpjes en foto’s met hem schoten. Of mijn wekelijkse videogesprekken met hem. Dan genoot hij! Fijn dat we dat met elkaar nog voor en met hem hebben kunnen doen.
Pas op het laatst ontdekte ik TikTok en Snapchat, met van die hilarische filtertjes. Dat kon hij in de laatste fase van zijn ziekte helaas niet goed meer volgen. Ik maakte dit soort filmpjes dan voor mijn familieleden, zodat er in alle verdriet om zijn verlies toch nog iets te lachen viel. Dat lachen is achteraf ons grote mantelzorggeluk geweest…
Dit filmpje maakte ik in de zomer van 2019. Als ik er naar kijk lig ik weer dubbel!
@mooimuiderberg
Comments (0)