Mantelzorger in beeld: Nanny Ruyper #zorgvoorelkaar

Deze maand waren onze fotografe Claudia Otten en ik – voor de rubriek Mantelzorger in beeld – op bezoek bij Piet en zijn dochter Nanny. Ik ken Nanny eerlijk gezegd al een behoorlijke tijd. Zij woonde jaren met haar gezin in het dorp waar ik woon en was onze plaatselijke schoonheidsspecialiste.

In een klein dorp weet je altijd wel wat er in andermans levens speelt. Ik wist bijvoorbeeld dat Nanny als kind in Amsterdam was opgegroeid en dat haar ouders daar altijd zijn gebleven. Totdat ze wat ouder werden en meer de behoefte kregen om dichter bij hun dochter te komen wonen. Dat is niet zo makkelijk in ons dorp want de huizen liggen er nou eenmaal niet voor het oprapen. Toch lukte het Piet en zijn vrouw 18 jaar geleden om, op één van de bosrijkste plekjes in ons dorp, een fijne senioren woning te bemachtigen. Hoe fijn is dat voor ouders? Zo dicht bij je kind komen wonen. Eind goed al goed zul je denken. Hun fijne plan liep helaas even anders…

Nanny en haar partner woonden op dat moment in een prachtig, oud huisje op onze ‘lommerijke’ Brink. Maar zoals dat met veel oude huizen gaat, bleek het onderhoud hen uiteindelijk op te breken. Het huis werd te koop gezet en binnen no time werd het verkocht. De jacht op een nieuw huis in ons dorp, werd onmiddellijk geopend. Omdat de huizen hier zo enorm schaars zijn, bleek dat een onmogelijke opgave. Terwijl haar ouders in ons dorp kwamen wonen moesten Nanny en haar partner ‘noodgedwongen’ uitwijken naar een andere woonplaats..

In 2009 werd de moeder van Nanny ziek. Ze kreeg darmkanker en kreeg direct daarna een enorm hartinfarct. Hierdoor had zij steeds meer ondersteuning nodig. Piet werd haar vaste mantelzorger en Nanny hielp haar ouders waar zij kon. Dat is natuurlijk veel lastiger op afstand, dan dat je in dezelfde plaats woont maar Nanny heeft het er voor over. Haar ouders waren namelijk ook altijd een fijne steun voor haar, toen dat nodig was.

Na een tijdje kwam de moeder van Nanny te overlijden en bleef Piet alleen achter. Piet bleef niet bij de pakken neerzitten en pakte zijn leven stukje bij beetje weer op. Tot hij ook ging kwakkelen met zijn gezondheid en slecht ter been raakte. Er werd stukje bij beetje steeds meer zorg om Piet heen geregeld. Thuishulp, thuiszorg en natuurlijk de zorg van zijn dochter Nanny.

Toch wil Piet niet al te afhankelijk zijn en heeft gelukkig zijn auto nog. Hij rijdt nog geregeld naar zijn dochter en twee kleinzonen, waarvan de jongste een horeca gelegenheid heeft in Noord Holland. Auto rijden gaat Piet nog steeds goed af. Ik kom hem zo nu en dan tegen, als hij een boodschapje doet bij onze plaatselijke middenstand. Piet is altijd opgewekt en in voor een grap en een grol.

Nanny komt in elk geval een vaste dag in de week naar haar vader toe. Ze helpt hem dan met allerlei huishoudelijke klusjes als bedden opmaken en zorgt ook voor een paar warme maaltijden, die Piet die week kan opwarmen. Verder is Nanny altijd op de achtergrond bezig met de zorg voor haar vader.

Mantelzorgen kan nu nog op deze manier. Als Piet meer zorg nodig heeft zal Nanny natuurlijk meer en meer op haar bordje krijgen. Toch zijn zowel Piet als Nanny eeuwig optimistisch. Ze zijn er namelijk aan gewend, om als familie voor elkaar te zorgen!

Lieve Nanny, lieve Piet, bedankt dat we een kijkje in jullie (mantelzorg) leven kregen. We wensen jullie veel geluk en gezondheid voor de komende jaren.

Wil je ook deelnemen aan onze maandelijkse rubriek ‘mantelzorger in beeld’ en jouw verhaal aan ons vertellen?Mail dan even naar claudia@mantelzorgelijk.nl en wie weet, komen we dan naar je toe.