Mantelzorg: Meer dan een Belangrijke Bijzaak!

Oog hebben voor mantelzorgers is voor mij als ondersteuner van mantelzorgers iets waar ik me dagelijks mee bezig houd. Dat gaat eigenlijk een beetje als vanzelf, ik spreek veel mantelzorgers en er is volop contact binnen ons Mantelzorgnetwerk van professionals. Zowel de zorg- als de welzijnssector hebben een rol in mantelzorgondersteuning. Belangrijk is dat deze ondersteuning proactief aangeboden wordt, dat vraagt voortdurend aandacht en afstemming. Er is veel te doen en te bieden aan ondersteuning, zowel individueel als collectief, door en voor iedereen die bij mantelzorgers betrokken is. Na inmiddels wat jaartjes ervaring in zowel zorg als welzijn, merk ik dat het heus beter gaat. Er is meer oog voor, meer bewustzijn rond en meer erkenning voor mantelzorg. En dat is mooi, maar toch…

Het lijkt vaak zo dat mantelzorg een bijzaak is. Zo van, ‘Oh ja, die mantelzorgers…’ De zorgvrager is er de ‘veroorzaker’ van dat iemand ineens mantelzorger is, want zo gaat het vaak. Mantelzorger worden overkomt je, je bent het ineens. Altijd als gevolg van een naaste met een zorgvraag. De zorgvrager staat centraal, is het startpunt. Klopt helemaal. Maar wat mij betreft is het wel de hoogste tijd om mantelzorg als een heel wat belangrijker bijzaak te gaan zien. Want er is genoeg reden om zuinig te zijn op alle mantelzorgers. Immers de krapte op de arbeidsmarkt in de zorg is groter dan ooit. Daarnaast bespaart iedere vorm van zorg, waar geen professional voor hoeft te worden ingezet heel veel euro’s. En draagt het bij aan meer welzijn.

Veel van de worstelingen, strubbelingen en frustratie die mantelzorgers overkomen hoor ik terug. In de meeste gevallen gaat dat over gedoe rondom regelzaken en communicatieruis. Van irritatie tot radeloosheid. Wat opvalt?
• Mantelzorgers voelen zich niet serieus genomen.
• Altijd weer de systemen die bepalend zijn, (gekmakend).
• Verantwoording voor goede zorg die niet of onvoldoende wordt genomen.
• Onvoldoende voelsprieten voor de zwaar belaste 24/7 mantelzorgers.
• Niet durven gaan voor zorg-op-maat.
• Onvoldoende ruimte voor respijtzorg, op welke manier dan ook.

Het goede nieuws? Er is zoveel aan te doen! Hoe?
• Wat vaker gewoon even vragen hoe het met de mantelzorger gaat. Echt doen! (die hoor ik namelijk zo vaak terug).
• Mantelzorgers (en natuurlijk de zorgvrager zelf) als belangrijkste samenwerkingspartner zien. Niemand die de zorgvrager beter kent dan zijn of haar mantelzorger.
• Kritisch zijn als het gaat om nut en noodzaak van systemen en registratie.
• Meer actieve samenwerking en afstemming tussen zorg & welzijn. Verbinding!
• Weten wie wat doet in zorg- en welzijnsland. Of niet doet. Duidelijkheid.

Helemaal duidelijk is dat de zorg aan alle kanten het gigantisch druk heeft. Hoe houden we het vol? Doorbijten en doordoen. Dit geldt ook voor veel mantelzorgers. Alleen ligt dat net wat anders, omdat mantelzorgers altijd de sluitpost zijn. Hoe stresserend is dat? Dus niks bijzaak, maar niet te missen zo belangrijk!

Is buurtwerker bij Sociaal Werk De Kop vanuit die functie coördinator van Mantelzorgnetwerk Steenwijkerland, een netwerk met ruim 80 organisaties. Dé plek van waaruit in Steenwijkerland mantelzorgers op alle mogelijke manieren worden ondersteund. Motto: Waar zorg is, is mantelzorg! Daarnaast mantelzorger in eigen gezin.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top