skip to Main Content
Leven Met Een Ernstig Zieke Partner Is Een Loodzware Opdracht.

Leven met een ernstig zieke partner is een loodzware opdracht.

‘Het leven als mantelzorger voor een ernstig zieke partner is niet alleen een loodzware maar ook een delicate taak’, las ik op relatietip.nl. Je moet immers zijn of haar angsten begrijpen en zonder te oordelen omgaan met zijn of haar verdriet, vermoeidheid en stemmingsschommelingen. Bovendien moet je hem of haar helpen leren leven met lichamelijke veranderingen en de bijwerkingen van de behandeling, want soms treden er ongewone reacties op. Vaak moet de “gezonde partner” ook omgaan met externe (sociale en professionele) druk en het gezinsleven in goede banen helpen leiden. Want dat wordt soms “verstoord” door allerlei onderzoeken, behandelingen en eventueel ook ziekenhuisverblijven. Het valt niet mee om te aanvaarden dat je geliefde een tijdlang anders functioneert dan vóór zijn/haar ziekte. “We herkennen hem/haar niet meer. Stel dat hij/zij zo blijft?” We kunnen ons zelfs afvragen of die verandering aanvaarden, niet net het bedje spreidt voor de ziekte.

Voorkom dat je eraan onderdoor gaat!
Hoe kun je vermijden dat je er geleidelijk onderdoor gaat als je het zo zwaar te verduren krijgt, vaak zonder zelf op de nodige steun te kunnen rekenen? Je partner krijgt vaak de nodige steun, terwijl de omgeving soms de partner aan haar lot wordt overgelaten en geen aandacht krijgt. Vandaar dat het essentieel is om goed voor zichzelf te zorgen en zijn leven niet te laten domineren door de ziekte. Dat vereist de nodige aanpassingen en eventueel ook materiële steun. Aan het werk kunnen blijven, van tijd tot tijd ontspanning nemen en er een paar uur uit zijn. De zieke partner even helemaal uit je hoofd zetten: het is allemaal noodzakelijk om te kunnen recupereren en op krachten te komen. Je moet altijd wat aan jezelf blijven denken om de ander beter te kunnen steunen. Bovendien mag je niet aarzelen om zo nodig psychologische begeleiding te zoeken. Sommige instanties bieden gespecialiseerde ondersteuning aan voor partners. Er bestaan ook praatgroepen waar je je verhaal kwijt kunt en die je duidelijk laten voelen dat je er niet alleen voor staat. Kortom, de naaste omgeving kan een enorme steun betekenen, maar heeft soms zélf aandacht en hulp nodig.

Relatietips`: Wat nu….als je zelf volledig van slag bent?
Hoe kun jij je partner doeltreffend ondersteunen als je zélf helemaal van slag bent door zijn / haar ziekte en hem of haar je eigen angsten wilt besparen? Iedereen kent wel eens momenten van ontmoediging en lichamelijke of geestelijke uitputting: daar is helemaal niets abnormaals aan. Dat betekent echter niét dat je je eigen emoties, angsten en verdriet moet verdringen, gewoon om je partner niet ongerust te maken. Anders dreig je jezelf te isoleren in je leed. Vaak zie je inderdaad dat mensen die zeer close zijn met elkaar, zich terugplooien op zichzelf en uit elkaar groeien. Terwijl de uitdaging bij ziekte er net in bestaat, je zorgen te delen en die moeilijke periode samen door te komen. Dat vereist dat je openstaat voor de angsten van je partner en voor zijn gedachten. Je moet. echter niet alleen luisteren, maar
ook zelf je gevoelens durven verwoorden, ook al gaat dat gepaard met tranen en hevige emoties.

Niets hoeft taboe te zijn, alles is bespreekbaar, ook je eigen angsten en problemen, zelfs je verlangen om je partner te ontvluchten. Blijf nergens mee zitten en lucht je hart: dat werkt bevrijdend. Doe dat desnoods op een specifieke plaats (in de behandelkamer van een specialist bijvoorbeeld, of in een praatgroep). Tot slot moet je voor jezelf toegeven dat je niet alles in de hand hebt, kunt beredderen of oplossen. Je bent tenslotte ook maar een mens.

Wat nu met ons seksleven?
Als seks voor een lange tijd van het menu af is, zul je gewoon geduldig en begripvol moeten zijn. Je kunt echter nog steeds heel close zijn met enorm veel kusjes en knuffels. Deze zul je gewoon moeten peilen, afhankelijk van hoe ziek je partner zich voelt.

Een zieke partner heeft ingrijpende gevolgen.
Een zware ziekte van je partner kan toch niet anders dan ingrijpende gevolgen hebben voor zowel de echtelijke, vriendschappelijke, en de affectieve relatie. Inderdaad, maar je moet proberen om de relatie met je partner, als volwaardige mens, zo optimaal mogelijk te laten verlopen, net als voordien. Als partner van de zieke hoef je niet ineens zijn “moeder” of “verpleegster” te worden. Je kunt hem of haar steunen gewoon door er te zijn, veel te praten en op die manier de band te verstevigen. Dat is de essentie van ondersteuning: er zijn voor elkaar en samen bergen verzetten, zoals dat het geval was vóór de beproeving en zoals dat hopelijk ook nadien zo zal blijven.
Bron: Relatietip.nl

Avatar

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en sinds 6 jaar mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Tevens is zij de bedenker en mede oprichter van Mantelzorgelijk.nl

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
X