Wat ik jou vertellen wil…. #liefde #mantelzorg

Deze liefdesbrief van een mantelzorger aan zijn dierbare maakt je dag. Zó mooi!

Voor jou

Je bent nog steeds dezelfde persoon. Degene waar ik van houd, waar ik mee kan lachen, die me bezighoudt, die ik graag aanraak, door wie ik graag word aangeraakt.

Je bent me niet tot last en het is niet jouw schuld dat je ziek bent.

Ik maak me zorgen om je en ik help je. Maar jij helpt mij ook! Met je glimlach, je gebaren, je liefde en met alle kleine dingen die je nog steeds zelf kunt doen. Jij helpt mij, omdat je ondanks je verdriet niet opgeeft.

Alles wat ik doe, doe ik vrijwillig en uit liefde. Jij dwingt mij daar niet toe, de omstandigheden dwingen mij daar niet toe. Ik doe het graag voor jou en ik weet zeker dat jij het omgekeerd net zo voor mij zou doen.

Als ik bij jou ben, voel ik me begrepen, geborgen en veilig. Jouw aanwezigheid is en blijft een groot geschenk.

Niets en niemand kan jou kapotmaken. Leeftijd niet, ziekte niet, en zelfs de dood niet. Jij bent en blijft heel – en je zult altijd een deel van mijn leven zijn.

Ik voel de last van de zorg. Soms ben ik bang, soms ben ik ook verdrietig. Dat komt door de ziekte en de manier waarop ons leven veranderd is. Maar ik peins er niet over om weg te gaan. Ik wil verder leven met jou, en dat doen we zo goed als we samen kunnen.

Ik beloof je dat ik goed voor mezelf zorg. Ik ben verantwoordelijk voor mezelf. Je mag me er natuurlijk aan herinneren, maar de verantwoordelijkheid voor mijn eigen geluk draag ik zelf.

Ik weet nu hoe waardevol ieder moment tussen ons tweeën is. Ongelofelijk waardevol. En soms denk ik dat de ziekte onze verbinding nog sterker heeft gemaakt. Dat onze relatie door de ziekte nog hechter is geworden.

Door de ziekte heb ik de kans om jou op een andere manier te leren kennen. Je bent liefdevoller geworden, vrijgeviger, je bent je opener gaan opstellen. Bovendien heb ik ontdekt hoe veerkrachtig en hoe sterk je bent. Dat zijn nieuwe kanten van je persoonlijkheid die je nu aan het ontwikkelen bent en waarvoor ik je enorm bewonder.

Ik zal er iedere dag voor je zijn. En soms misschien met wat vermoeidheid, stress, of korzeligheid van mijn kant. Maar geloof me, iedere dag voel ik me met jou verbonden, en zijn onze liefde en tederheid belangrijker dan mijn dagvorm.

Door jouw ziekte ben ik het leven compleet anders gaan zien en beleven. De ziekte leert mij zo veel.

• om hoofdzaken en bijzaken van elkaar te onderscheiden
• om dankbaar te zijn voor de kleine dingen
• om mijn lichaam als een kostbaar goed te zien en beter voor mezelf te zorgen
• om meer aandacht aan mijn vrienden te schenken en open te staan voor nieuwe ontmoetingen
• om respect te hebben voor het lot dat mensen kan treffen.

De ziekte hoort bij jou.. maar is ook een deel van mijn levensweg geworden. De weg die we samen gaan.

Jij bent ziek maar je bent toch een compleet mens.

Jij verdient een plek in ons midden.

Je bent nog steeds belangrijk. Je bent waardevol. Je bent een volwaardig deel van onze samenleving.

Om te leven met een zware ziekte, om dat te accepteren, om tóch ja tegen het leven te zeggen, is ongelofelijk moedig en dapper. En ook daarvoor bewonder ik je.