Je leven loopt anders

Je plant geen weekend.
Je kijkt hoe het thuis gaat.

Waar anderen gewoon een bericht sturen en gaan,
moet jij eerst nadenken.

Kan ik weg?
Gaat het goed?
Wie is er als ik er niet ben?

Het zijn vragen die niet verdwijnen.
Niet als je de deur uitgaat.
Niet als je ergens bent.
Ze gaan met je mee.

Soms zeg je last minute af.
Omdat het niet goed voelt om weg te gaan.
Omdat je merkt dat het thuis niet stabiel is.
Of omdat je weet dat jouw aanwezigheid verschil maakt.

En soms ga je wel.
Omdat je ook gewoon jong wilt zijn.
Omdat je er even uit wilt.
Omdat je niet altijd degene wilt zijn die rekening houdt.

Maar zelfs dan ben je er niet helemaal.
Een deel van je blijft thuis.

Omdat je weet
dat er iets kan gebeuren.
Dat iemand je nodig kan hebben.
Dat jij degene bent die moet schakelen als het misgaat.

Vrijheid lijkt vanzelfsprekend
tot je merkt
dat het dat voor jou niet altijd is.

Voor anderen is weggaan iets simpels.
Voor jou is het een afweging.

Tussen jezelf en de ander.
Tussen willen en moeten.
Tussen loslaten en blijven.

En die afweging maak je vaker dan mensen denken.

Niet omdat je dat kiest.
Maar omdat jouw leven anders loopt.