skip to Main Content

Ik zal altijd een mantelzorger blijven

Terugkijkend op mijn leven realiseer ik me dat ik altijd voorbestemd was om op een of andere manier, in wat voor vorm dan ook, ‘te zorgen’. Als secretaresse. Als moeder van mijn gezin. Altijd.

Mijn zoon is nu 31. Hij had een kankerachtige hersentumor toen hij tien jaar oud was en verloor zijn hypofyse functie. Sindsdien is hij zwaar aan de medicijnen. Toen hij 25 was had hij twee relatief kleine beroertes. Nu, 31 jaar oud, heeft hij dementie.

Mijn man heeft verschillende lumbale en cervicale operaties ondergaan. Daarna belandde hij twee keer in een coma en had last van toevallen. Nu woont hij in een verpleeghuis. Ik ben nog steeds zijn mantelzorger, ook al is mijn zorg nu meer gericht op belangenbehartiging. Je stopt nooit met de zorg voor een dierbare.

In de afgelopen twee jaar ben ik tot een conclusie gekomen: het verplegend personeel van een zorginstelling mag er niet vanuit gaan dat elke bewoner hetzelfde behandeld kan worden.

Een goed voorbeeld was de douche. Er werd mij op een dag gevraagd of ik erbij kon zijn als mijn man geholpen werd met douchen. Ik kon dan “zelf horen hoe hij vloekt en schreeuwt tegen het personeel tijdens het douchen.”

Hij heeft altijd pijn, zelfs zijn huid doet pijn. Hij kan niet lopen en moet liggend een douche nemen. Hij houdt zich dan verkrampt vast aan de reling van het bed. Toen ik tijdens zijn douche om de hoek naar binnen keek, zag ik dat hij zijn hoofd niet kon laten rusten, vanwege de metalen delen in zijn nek. Ik stelde voor dat ze een kussen onder zijn hoofd legden. Daarna ging alles veel gemakkelijker, omdat mijn man zich meer kon ontspannen met een kussen onder zijn hoofd. Zo simpel, waarom kwamen ze zelf niet op dat idee?

Mijn man was dus niet het probleem, het was de manier waarop er voor hem gezorgd werd. Het ging om de procedure, niet om de persoon, het individu.

Ik lijd zelf aan mantelzorger burn-out en er is me verteld dat ik het rustig aan moet doen, maar ik zal altijd een mantelzorger zijn. Altijd.

Geschreven door Karen P.

Mariette Otten McGovern

is vertaalster, musicus en werkt als taalcoach voor Rosetta Stone. Ze woont en werkt in Florida, in de Verenigde Staten.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X