Ik lag wakker van hoe ik de zorg in gang kon houden

Ik ben 38 jaar, en ik zorg voor mijn vader, die Parkinson heeft. Na zijn diagnose voelde ik een enorme druk om alles goed te regelen. In het begin concentreerde ik me op zijn directe zorg, maar al snel kwamen de zorgen over de toekomst naar boven. Wat als hij meer hulp nodig heeft? Zou hij in zijn eigen huis kunnen blijven wonen?

Tijdens een gesprek aan de keukentafel sprak mijn vader zijn angsten uit, en dat raakte me diep. We besloten samen te onderzoeken welke zorgmogelijkheden er waren. Ik leerde dat er naast thuiszorg ook andere mogelijkheden beschikbaar zijn, en dat gaf ons beiden wat hoop.

Wij kwamen in aanraking met Buddynetwerk. Mijn vader kreeg een buddy toegewezen die net als hij van muziek, film en theater houdt. Echt een geweldige match. Door het contact met deze buddy werd de kleine leefwereld van mijn vader net weer even iets groter. Het ging niet om zorg maar om leuke dingen. Heel waardevol.

Om mijn eigen zorgen te verlichten, zocht ik contact met andere mantelzorgers, hier op het community-platform van Mantelzorgelijk. Alle ervaringsverhalen, de vele tips en adviezen helpen me echt en doen me beseffen dat ik niet alleen ben en dat het oké is om hulp te vragen.

Hoewel de toekomst onzeker is, probeer ik me te concentreren op wat ik nu kan doen om zowel mijn vader als mezelf te ondersteunen.