Ik heb me uitgeschreven uit de PGB community en stiekem hoop ik dat iedereen dat doet!

De rechter heeft bepaald dat iedereen die met een overeenkomst werkt (verwanten uitgesloten natuurlijk), de zelfde rechten en verzekering moet krijgen als elke andere werknemer in NL. Ook wanneer iemand ziek is of het werk stopt. Alle zorgverleners worden daarmee formele werknemers. Met uitzondering van de mensen waar iedereen vaak echt op kan bouwen, hun verwanten. Uiteraard vind ook ik het formaliseren van de werkzaamheden van informele zorgverleners een goede zaak. We wonen in een welvarend land waar we een mooi sociaal systeem hebben, toch?

Verantwoordelijkheid

In de brief van de SVB die ik moet waarderen, lees ik alleen dat de kosten van dit besluit niet bij Zorgverzekeraars Nederland (lees de Zorgkantoren) komen te liggen, maar bij de PersoonsGebondenBudget houders zelf. Mensen met een zorgvraag waar door het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) hun zorgbudget op is afgestemd. Zij moeten de 20% extra kosten die dit met zich meebrengt uit het reeds afgegeven zorgbudget gaan betalen. Hoe? Dat staat niet in de brief. Wat er wel in staat is dat je als panellid geen vragen mag stellen over de uitvoering of haalbaarheid. Heeft een brief die daar geen antwoorden op geeft wel zin? Ik denk dat iedereen net als ik, achter blijft met hele indringende vragen…

(Bijna) iedereen blij!

Komt hiermee de al jaren gekoesterde wens van het zorgkantoor dan eindelijk in vervulling? PGB houders worden immers door alle ongedekte kosten gedwongen om PGB zorgverleners te ontslaan* en hun zorg om te zetten in zin (zorg in natura)? Maar hoe moeten de thuiszorgorganisaties en instellingen deze zorg waar gaan maken?

Iedereen die het nieuws volgt weet dat er een enorm tekort aan zorgverleners is. Al die cliënten met specialistische en/of complexe zorgvragen waar al zoveel jaren geen plek voor is in instellingen of verzorgingshuizen. Wie garandeert voldoende passende zorg voor hen met deze regeling?

Bizar eigenlijk wanneer je je beseft hoe het PGB ons in 2006 haast opgedrongen werd. Hoe wij aangemoedigd werden om zelf een deel van de zorg op ons te nemen door het zorgkantoor en Belangenvereniging PerSaldo. Het was alleen de MEE hier in de regio die zich afvroeg of we dat nou wel moesten willen.

Passend zorgaanbod

De laatste 10 jaar heeft het zorgkantoor overigens elke mogelijkheid benut om de zorgverlening door verwanten te ontmoedigen. Zou het gebrek aan passend zorgaanbod dan nog altijd niet tot ze doorgedrongen zijn?

Want als de zorgkosten thuis met de inzet van deze nieuwe groep ‘formele ‘ zorgverleners 20% stijgen, dan wordt het inhuren van verwanten alleen maar relevanter. Verwanten zijn de enige zorgverleners die je zonder extra gedoe en financiële gevolgen, voor het zelfde aantal uren nog kan inhuren. Voor hen geen rechten noch verzekeringen. Zo lijkt het er op dat de zorgkantoren de enigen zijn die echt voordeel hebben met een regeling in deze vorm.

En de cliënt en gezin?

Tegenover de te overziene financiële gevolgen voor de zorgkantoren staat het verlies van regie voor cliënt en gezin als ze overstappen op zorg in natura. Wellicht dat een deel van de informeel zorgverleners die vanuit het PGB thuis werken inderdaad weer in instellingszorg zullen gaan werken. Dat zou een gunstig effect op de wachtlijsten kunnen hebben. Maar of dat ten gunste van de moeilijk te plaatsen cliënten zal zijn is gezien de arbeidsmarkt onduidelijk.

En de verwanten?

Verwanten kunnen zich zolang zij nog geen passende plek hebben misschien onsterfelijk maken door de uitluister dienst op zich te nemen ’s nachts in instellingen. Zij liggen waarschijnlijk toch wakker. Piekerend over het welbevinden van hun kind, of de thuiszorg zich op tijd zal melden voor de ochtend dienst voordat de bus komt. Of over het ontbreken van een pensioen en enige sociale zekerheid of ondersteuning van organisaties als het UWV bij het vinden van regulier werk.

Worden dit soort zaken eigenlijk ook meegewogen in de uitwerking van plannen en onderzoek? Hoe zit dat met de kwaliteit van leven en gezondheid van client en gezin en waar zijn de rechten van het kind dat zorg nodig heeft in dit geheel..?

 

* Let op: voor 1 januari 2026, want vanaf dan geldt de nieuwe regeling

Avatar foto

Ik studeerde restauratiewetenschappen in Engeland, had een eigen Studio en vloog de wereld rond, werkte in een museum in Peru en ook voor MTV. Toen mijn eerste kind geboren werd was ik in opleiding tot database marketeer. Onze oudste, Bram, is zeer ernstig verstandelijk en meervoudig beperkt. Nadat Bram als kleine baby ziek werd en ik meer in het ziekenhuis woonde dan thuis, was ik genoodzaakt mijn werk op te geven. De consequenties daarvan ervaar ik nog elke dag. Inmiddels ben ik moeder van drie kinderen, 'ErvaringsExpert', initiatiefnemer van #2CU en #ZEVMBnl.

Comments (0)

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top